Anılar

Necmettin Büyükkaya'nın Anısına 1.Bölüm

Kadir Büyükkaya kullanıcısının resmi

Siverek ve Diyarbakır’da düzenlenecek anma etkinliğine katılmak için ben de memlekete gidecektim. Vefa ve bağlılık bunu gerektiriyordu.

Düsseldorf Havaalanı’nda pasaport kontrolü için sıraya girdiğimde, aklım otuz dört yıl önce yüreğime kazılan ve hiçbir zaman silinmeyen hüzünlü bir anıyla allak bulaktı.  1979 yılının bitmesine sayılı günler kalmıştı. Necmettin abinin Şam’daki evinde kısa bir süre kalmış ve güneşli bir sonbahar sabahında Şam Havaalanı’ndan Avrupa’ya uçacaktım.

Çocukluğumda Biriktirdiklerim Gözyaşı Oldu Bu Gece

Önder TAŞTAN kullanıcısının resmi

Gece mi kondurdu annemle babam, yoksa gündüz mü? Bilemiyorum. Ama adına gecekondu dedikleri, bir oda bir salon evde, yokluk içinde mutluluk varsılıydık. Tek varlık bizdik birbirimize.
Şimdi sokak olan, çocukluğumda domates, fasulye ektiğim, ürünler olduktan sonra toplayıp, büyük bir çocukluk gururuyla bir pişirimlik emeğimi anneme sunduğum bahçemiz vardı. Bahçemizin girişinde tek çeşme.

Hiçbir şey eskisi değil!

Nural Yılmaz kullanıcısının resmi

 
Kapkaranlık bir yerdeyim. Hiçbir şey gözükmüyor. Sadece yanımda duran uzun boylu, iri yapılı  bir adamın aniden  yere yığıldığını görüyorum. Elleriyle gözlerini kapamış çığlık atıyor. Gözlerinden tazyikle kan fışkırıyor. Yerde can çekişircesine debeleniyor adam. Her yer kan içinde kalıyor anında! Yardım istiyor benden. "Nural, doktorumu ara, doktorumu ara" diyerek inliyor. Ben onu tanımıyorum ama o benim adımı biliyor. Kim ki bu?
 

Sayfalar

Anılar beslemesine abone olun.