Nural Yılmaz ağ günlüğü

Yamalı Halı

Nural Yılmaz kullanıcısının resmi
Ağlıyorum. 
Nedir beni ağlatan?
Bilmiyorum…
Öylesine kırgın ve öylesine kızgındım ki!

Öfkem dinmek bilmedi yıllarca!

"Öfke Kontrolu" eğitimleri falan hikaye yani. Hiçbir eğitim o ikisine olan öfkemin derecesini bile düşürememişti.

İki gün, üç-beş hafta, beş-on yıllık bir öfke değil bu üstelik. Ömrümün akışına imza atan o iki kişiye olan öfkem, hayatımın her anını alt üst etmişti.

Bu Meme Benim & 8 Ay 8 Gün

Nural Yılmaz kullanıcısının resmi
Nasıl olur? Nasıl yapar bu meme bu hainliği bana?
"Ölmek istemiyorum!" diye haykırdım.
"Ölmek istemiyorum..."
Çok zor bir yolculuk. Çok zor ama imkânsız değil. 
O günlerde birinin karşıma çıkıp da bana umut olmasını çok istemiştim.
"Bak aynı yollardan ben de geçtim. Ölmedim. Yaşıyorum. Sen de başarabilirsin" diyecek birini bulmak için neler vermezdim ki o günlerde!"
 
İşte bu nedenle yazdım bu kitabı.
Birilerine umut olmak, birilerine ışık tutmak için anlatmalıydım.

Hiçbir şey eskisi değil!

Nural Yılmaz kullanıcısının resmi

 
Kapkaranlık bir yerdeyim. Hiçbir şey gözükmüyor. Sadece yanımda duran uzun boylu, iri yapılı  bir adamın aniden  yere yığıldığını görüyorum. Elleriyle gözlerini kapamış çığlık atıyor. Gözlerinden tazyikle kan fışkırıyor. Yerde can çekişircesine debeleniyor adam. Her yer kan içinde kalıyor anında! Yardım istiyor benden. "Nural, doktorumu ara, doktorumu ara" diyerek inliyor. Ben onu tanımıyorum ama o benim adımı biliyor. Kim ki bu?
 

Hastane Önünde İncir Ağacı

Nural Yılmaz kullanıcısının resmi

Oda arkadaşım 36 yaşında Uşaklı Nuriye. Sessiz sakin bir kadın. Cam kenarındaki yatağı o kapmış, benimkisi banyoya daha yakın.
Akşam yemeği geldi. Gayet iyi. Çarşaflar tertemiz. Oda sıcacık. Bundan iyisi Şam'da kayısı misali. 
Tanımadığım biriyle aynı odada uyumak epeyce zor bir durum olsa da,  iki aya yakın bir süre hiçbir ödeme yapmadan bu hizmeti almanın tek bedeli odayı biriyle paylaşmak. Mecburen paylaşacağız!

KİM İSTER Kİ!

Nural Yılmaz kullanıcısının resmi

 
 
İlk kemoterapimi almaya az bir zaman kalmışken bir gece vakti Aygül' ün bir  fotoğrafı düşüyor karşıma bilgisayarda. Bugün onun ölüm yıldönümü! Seneler geçmiş aradan.
Annem erken yattı, bahçedeyim. Birdenbire çok gerilere gittim, yıllar öncesine...
 

Senin Adın Ne?

Nural Yılmaz kullanıcısının resmi

Hoş; otuz beş yıl sonra şimdilerde bile, onca yeni ulaşım alternatifine rağmen süre halâ aynı ya, hadi neyse!
 
Binersin kırmızı belediye otobüsüne, ayakta itiş kakış, kıçına el atacaklar için yakada hazır bekleyen toplu iğneyle aşk yaşayarak, ter kokuları arasında varırsın okula.
 
Biz yine iyiymişiz aslında. Sadece kıçımıza el atardı it kopuk takımı. Onun da bir toplu iğneyle icabına bakardık.
Şimdilerde kıçının ellenmesine razı olacak nerdeyse kızlar. Tecavüzler, boğazını kesip canına kast etmeler!
 
Her neyse derin mevzular bunlar!
 

Sayfalar

RSS - Nural Yılmaz ağ günlüğü beslemesine abone olun.