Güneşi Emzirirdi Gözleriyle

Keje Elif Orhan kullanıcısının resmi
Bekle beni kitapla çalacağım kapını“. Sanırım sözümde durdum, söz sözdür. İlk kitabımın roman mı yoksa öykülerimden mi olmalı sorusuyla bir süre çatışıp durmuştum.

 

Sonunda kimi dostların öneri, tecrübeleriyle benim gözlemlerim birleşince ilk kitabımı öykülerimden seçtim.

Önsözünü dostum sevgili Yaşar Seyman yazdı onca yoğun işleri arasında.

Bir baş ucu kitabı bu, böyle hazırlamaya çalıştım, neyi ne kadar başardığımı okuyucuların tepkileri artık gösterecek.

Yayınevi tarafında dağıtım 1 Temmuzdan itibaren yapılacak.

Bundan dolayı bana gönderilen kitapları dağıtıp tanıtımını yapmadım, usul usul çocukça başlarını okşayıp beklettim yanımda.

Ancak geçen gün gittiğim bir etkinlikte dostlarıma ilk kitabımı imzaladım.

Yıllardır yazı yazıyorum, kağıt-kalem en sevdiğim uğraşım olmasına rağmen ilk kitabımı imzalamak bana tuhaf mı yoksa garip mi bir duyguyla yüz yüze getirdi.

İlk kitabımı yazar dostum Sevgili Nurettin Aslan’a imzaladım da, ne imzalama, açıkçası kitap okuyan, yazan ve alan biri olmama rağmen ne yazacağımı bilemedim.

Aksilik bu ya, bir de kalem de yazmadı…

Sonunda yarım yamalak imzaladım da, lakin bu kez de tarihini yazmayı unutmuşum, belki de bilmiyordum, bu da başka bir anı oldu benim için.

Elif ORHAN

.......

(ÖNSÖZ) DERSİM’İN ELİF’İ

Onu kalemiyle tanıdım…

Ve çok beğendim.

O, Elif Orhan

İnternetin bilgi nehirlerinden akarken; onun, o unutulmaz yazısını yakaladım. Kapıldığım akıntı beni Munzur’la buluşturdu. Hani o acılı coğrafyada acıların merhemi olan su. Özlemiyle yanıp tutuşanların buluştuğunda ekmeğini bandığı kutsal Munzur...

İşte yüreğimi dağlayan o yazı:

Güneşi Emzirirdi Gözleri ile... “Yola Çıkıyorum. Hiç dinlenmeden yetişmeliyim. Aha şu tepeyi, şu derenin yamacındaki yüksekliği de aştım mı, geriye şu yüksek yamaç kalıyor. Onu da aştım mı, gerisi kolay. Yol az kalır. Daha güneş batmadan yetişmeliyim ki onun güneşe bakan gözlerinden güneşi nasıl emzirdiğini görmeliyim. Ne çok özlemişim!

Nasıl da kokusunu özlemişim yüreğimin, hele bıyık altından dünyaya meydan okuyan alaylı gülüşünü! Ya ağız dolusu kahkahasını, kıvırcık saçlarını! Munzur güneşi kadar aydınlık, ışıl ışıl gözlerini… Çok özlemişim yüreğimi galiba...”

Munzur’un kızının Munzur’la kimi kez sesli ve sitemli kimi kez sessiz ve sitemsiz akan yazıları…

Köşe yazıları, anıları, öyküleri ve kuytuda bekleyen romanlar…

İlle de öyküleri…

Kısacık öyküleri, doyumsuz bir Anton Çehov öyküleri tadında…

Yaşam karmaşası içinde, acımasızlığı, ihaneti, acıları insani duyarlılıkları unutmadan insanca işliyor.

Elif, ne yazarsa yazsın tüm yazılarında kıblesi insana dönüktür.

Adı gibi… “İncecikten bir kar yağar Tozar Elif Elif diye Deli gönül abdal olmuş Gezer Elif Elif diye”

Karacaoğlan’ın doğa sevgisini nakışladığı gibi o da en zor nakış olan insan nakışını sevgiyle işliyor…

Bir Anadolu kadını gibi içten, doğal, katıksız, biraz isyan dolu ama umudunu taze tutan bir kalem…

En karanlık yaşamları anlattığı öykülerde bile bir umut ışığı yakıyor.

Gelecek vadediyor...

Onu izlemeyi sürdüreceğim…

Yaşar Seyman

..... Keje Elif ORHAN/Güneşi Emzirirdi Gözleriyle. Edebiyat…Öykü Kitabı … Istanbul, Ozan Yayıncılık’ta çıktı. Tehmin etme adresleri; Istanbul; 2A, Alfa, Alkim, Arti, Bilgi, Cagaloglu, Derya Dagitim Final, Paraf, Remzi, Say, Totem, Yelpaze. Ankara; Işık Eğitim, Imge, Kıta, Ekinoks, Arkadaş. Izmir; Erdoğanlar, Gema. ………. Ve Tüm Internet Kitap Satış site vs. yerleri. ………….. Ve Elestiri, öneri, düşüncelerini belirtmek için okuyucuyla dialok, iletişim e-mail adresi. e.kejeorhan@hotmail.de

Bunları Okudunuz mu?

09/04/2013 - 18:17
09/02/2013 - 23:09
09/02/2013 - 22:22
09/02/2013 - 13:07
09/02/2013 - 11:48