Welat me xweş diyarî, pir şêrînî
Tu zanî xeribî jî zehf yeman e
Ew xem û xeyalên min niha rast bûn
Ji te ve serxweşimbûm xweş deman e
Welat tu zanî, bendewarê te me
Qedir, qîmetê te ba min giran e
Kê dizanî salan şûnve bêm ba te
Welat bêhna te wek bêhna yaran e
Jiyana me xweşîya me kêfa me
Li ser te gul gulîstanên mêrgan e
Kalîna berx û karan û pezan e
Refên dewaran diçêrin hêrgan e
Bi salan e hêviya yarim
Ji derdan e kul dibarim
Ez rebenim, belengazim
Perçe perçe dûr diyarim
Geh dûmanim ge moranim
Geh xulamim geh şivanim
Evîna min bû bela min
Dîwane me ser çolanim
Ez qedîyam ez heliyam
Ez bo bextê xwe girîyam
Wek agirim vek êtûnim
Ji keseran tim keliyam
Ew yara min bû qeda min
Ka naza min ka keda min
Hawar hawar li min hawar
Yar carekî rû neda min
Ey yara min Meren’a min
Xezela min, demana min
Tu cani û tim jiyan î
Were ba min heyrana min
Tu pir rindî pir xweşî bajarê me
Raborîya te kevne welatê me
Gul, kulîlkên te şêrîn û rengî nîn
Evina hemû gelani Qers’a me
Diyarê geş qesra te jî bilind e
Tu şewq î tu şemal î bajarê me
Dorhêlên te çem û robar, newal in
Tu warekî pir şêrîn î Qers’a me
Qers’a rind wargehê kulîlkan î
Dorhêlên te zozan in, bajara geş
Gund û taxên te zehfin diyarê kesk
Tu rûmeta gelanî bajarê xweş
Ez rêketim yar bê haye
Qet kêfa min jî tuneye
Bi rojan e xwîn dikuxim
Arîşena min nemaye
Gul, kulîlkên ser deştan e
War,wargehê her geştan e
Hêvîdar im yar bê ba min
Ew bax- baxçên bihuştan e
Pir xemgînîm ev çi hal e
Ez ça bikim? Ev zor sal e
Xezela min ji min dûr e
Ew lêv sor û xemze çal e
Derd û xemên min rê nedan
Qîr, qetran ser min de berdan
Ax jan ket nav dilê min
Gulên baxên min venedan
Kewa min, can xezala min
Çima pirsnakî rewşa min
Sırtlarında cübbe
Başlarında takke
Beyinleri sulanmış
Yürekleri taş
Bir avuç sapkınlar
İlahi emirler uğruna
Temmuz’un ikisinde
Yazın sıcağıda
Sivas’ta
Madımak Otelini kundaklayıp
Birçok güzel canlar yaktılar, yoketiler
Dillerinde ezgi
Sazları silah
Kurşunları kalem
Muhabbetleri bal beteği
Gönülleri barış deryası olan
Otuz yedi cana, meczuplar bi olup kıydı
Varsın gecelerde
Yarasalar kan emsin
Yıldızlar
Kıpır kıpır
Işıldıyorlar
Zifir karanlıkta
Zaman gelecek
Bir sabah vaktı
Ucralara, köhnelere
Güneş dolacak
Parçalanacak bulutlar
Gök yüzü masmaviye boyanacak
Ey kalleş düzen
Soğuk ölüm
Varsın olsun karanlık
Umudun beslendiği
Ucsuz bucaksız
Topraklarda
Şafak gülüşüdür
Yansıyor göz erimine
Yakındır yakındanda yakın
Üreten tüm eller gün dolacak sımscak
Bırakalım hanı, köşkü, sarayı
Defedelim halkı saran belayı
Cennet, cehnem boş laflardan ibaret
Gül- gülüstan edelim tüm dunyayı
Gezelim Muş’u, Sivas’ı, Konya’yı
Dere, tepe, dağ, taş, yayla ovayı
Laleş’ı, Mekke’yı güzel Efes’i
Kudüs’ü , Kerbela’yı şu dünyayı
Reddetmeyelim ırkları, dilleri
Bireye bırakalım tüm dinleri
Sevelim çiğdemi, gülü, nergisi
Arap, Türk, Kürt,Çerkez,Ermenileri
Uzak, yakın demedim kalktım geldim
Sana yüreğimi mekân eyledim
Nicedir güneş doğdu, kuşluk oldu
Çömeldim yollara seni bekledim
Ak tenlim aşkımız henüz yepyeni
Karakaşlı yâr hayli görestim seni
Kelebekler, kuşlar güllere kondu
Yokluğun eritti, tüketti beni
Hilal bakışlım kurban olam sana
Hiç afra, tafra etme sarıl bana
Etme , eyleme üzme, kırma beni
Ne olur insaf et acı şu cana
Te çima min waha kir
Hişê min jî belav kir
Jiyana min xera kir
Xema dilê min kûr kir
Tu wek şivekî zextî
Çima wusa bêbextî
Te janek xist dilê min
Mina êşa bêwextî
Min te re got gula min
Xwe berde nav dilê min
Te pişta xwe min de kir
Şewat xist nav canê min
Min tu car te bîr nekir
Dilê xwe bo te vekir
Ketim rêyan lez hatim
Te çima min şa nekir
Delala min nû hatim
Gelo çima bêbxtim
Tu dûrketî qeherîm
Piranî berxwe ketim
Bize ne boran
Nede
Filizkıran söker
Sis, duman ...
Sarssa vadileri
Sular kabarıp
Sürüklese de bizi
Martı çığlıklarına tutunup
Azgın dalgaları geçip kurtulacağız elbet
Varsın deniz hırçın
Ay karanlık
Yıldızlar sönük olsun
Sıcak buseler
Gecelere gömülsün
Yaşanan yüreklerin sevdası
Işıldayan güleç gözler
Bizi yosun kokan sahile çıkaracak elbet
