Göz bebeklerimde biriktirdim acılarımı, içimde çarpan bin ah var.
Dinmeyen fırtınalarda kayalara çarpıyorum,
Bedenim kan revan içinde.
Her hüzün
Beni benden
Bir parça daha koparıp alıyor.
Şimdi
Ömrün takviminden
Sararıp düşen yapraklardan farksızım.
TÜRK VE DÜNYA ÂŞIKLAR OZANLAR ANSİKLOPEDİSİ 4 S
Geçmişten Geleceğe Uzanan Kültür Köprüsü OZAN ŞİAR AĞDAŞAN
Türkiye ve Yurt dışında yayımlanan Türk ve Dünya Âşıklar-Ozanlar Ansiklopedisi (4 S), geleneksel ozanlık kültürünü farklı kuşaklar ve coğrafyalar arasında buluşturmayı hedefleyen kapsamlı bir çalışma olarak öne çıkıyor.
Yayınevinin kitap için hazırladığı sunum yazısında Ozan Şiar Ağdaşan, “Geçmişi günümüze bağlayan gönül eri bir yürek; insanlık yolcusu, bedelli aktivist ve geleceğe el uzatan bir düşünür” ifadeleriyle tanımlanıyor.
2000 yılının ocak ayında edebiyat dünyasına adım atan iki aylık edebiyat dergisi Mavi Yeşil, Kasım-Aralık 2026 tarihli 162. sayısıyla yirmi yedi yılını tamamladı. Bu mütevazı dergiyi 27 yıl boyunca edebiyat ortamında canlı tutan okur ve yazarlarımıza içtenlikle teşekkür ederiz. Dileğimiz, bundan sonra da edebiyat yolunda birlikte yol yürümek. On dört ismi barındırabildiğimiz 2026 yılını tamamlayan bu son sayımız, edebiyat okurun karşısına yine zengin bir içerikle çıkıyor. Veysel Çolak, Melisa Balta, Fazlı Humar, Murat Civaoğlu ve Onur Dönmez, bu sayımızın şairleri.
- Ödüle aday olan şiirlerin Yelkensiz Dergi çizgisini göz önünde bulundurarak gönderilmesi temel ölçüt olacaktır. Dolayısıyla ödül, hâkim kalıpları ve anlayışları kırmak amacıyla yazılan farklı tarzda protest şiirler başta olmak üzere her türden şiire açıktır. Ancak geleneksel kalıpları deneysel amaçlarla kullanmayı sürdüren şiirler de ödüle başvurabilir. Süreç, Yelkensiz Dergi ile konuk jüri tarafından birlikte yürütülecektir. Ancak ödül verilecek şiirin belirlenmesinde nihai karar jüriye aittir.
Gel kal bende kal bu gece, ben heder olmadan
Tutam elinden, tutam elinden
Sevdam...
Hayın karanlığı yara yara
Çıkalım arşa
Seninle
Gece çökerken ömrümün üstüne
Elimde kalsın ellerin
Efkâr sararsa da dört bir yanımı
Gözlerim yollarda
Seni beklerim
Kızıl şafakta
Bir ömürlük emekle ördüm
Bu kavgayı, bu sevdayı, gel bana gel bu gece
Başarılı insanlar başarının bazı sırlarını bilir. Başarısız insanlar da bildiklerini düşünür. Aradaki fark, çoğu zaman bilginin doğruluğunda ve o bilgiyi hayata geçirme cesaretindedir.
Çünkü başarı yalnızca istemekle gerçekleşmez. Emek ister, sabır ister, kararlılık ister. En önemlisi de insanın kendi hayatının sorumluluğunu üstlenmesini gerektirir.
Düzeni sorgulamadan insanı suçlamak, sorunları çözmek değil, üzerini örtmektir.
Bir düzen düşünün…
Kuralları adalete göre değil, kişilere göre işliyor. Liyakat yerine yakınlık, emek yerine ayrıcalık, hak yerine çıkar ön plana çıkıyor. Böyle bir düzende dürüst kalmaya çalışanların yolu zor, hakkını arayanların sesi kısık, itiraz edenlerin yeri ise çoğu zaman tartışmalı hâle geliyor.
Sonra dönüp insanlara soruyoruz:
Neden işler düzgün yürümüyor?
Oysa asıl soruyu sormaktan kaçıyoruz: Bozuk olan insanlar mı, yoksa insanları bozan düzen mi?
İnsan ego, süperego ve bilinçteki korku, açlık, doyumsuzluk, sınırsızlık, cinsellik, ukalalık ve kompleks gibi edimleriyle, adeta sayısız bilyeler üzerine yerleştirilmiş zekâya sahip, elektronik bir araç gibidir. Bu yapının mantıklı ve gerçekçi kontrolünü yapmayan insan, uçuruma gitmeyi tercih eden mazoşist canlı demektir. Cemal Zöngür
Ferman salmış zalim paşa
Yaşam dönmüş kuru taşa
Zulüm vurmuş dertli başa
Biz dert ile destandayız
İstanbul’da yedi tepe
Mavi deniz sereserpe
Megakentte sıkıntı çok
Biz dert ile destandayız
Tarih yatmış köşe bucak
Yoktur tüten bir tek ocak
Yanıyoruz kucak kucak
Biz dert ile destandayız
BİZ DERT İLE DESTANDAYIZ
Bülbül küsmüş gül dalına
Yiğit yatmış çor salına
Biz dert ile destandayız
// Hiçbir şey benzemiyor aşka.”[1]
Mesele Halil Cibran’ın, “Aşkı konuşmak için dudaklarımı kutsanmış ateşle temizledim, ama hiçbir sözcük bulamadım,” diye betimlediği sorunsal ise, üzerine kafa yormaktan imtina edilmemesi gereken ehemmiyete haizdir.
