Kitap Tanıtımı

Mavi Yeşil dergisinin 157. sayısı çıktı

Yirmi yedinci yılın ilk sayısında zengin bir içerikle edebiyat okurlarımızın karşısına çıkmaya çalıştık. Umarız, bu ülkenin giderek çoraklaşan edebiyat dünyasının güzelleşmesinde Mavi Yeşil’in küçük bir payı olur. Veysel Çolak, Evin Başer, Melih Elhan, Nilüfer Uçar, Dilek Bayram ve Uğur Olgar, bu sayının şairleri. Dilek Altundağ, Ebru Adıgüzel ve genç Esma Zeynep Türk, yeni yıla başlangıç sayımızın öykücüleri. Hikmet İlhan ve Şeyma Sarı, yeni yılda dergiye dikkat çekici yazılarıyla eklenen iki yeni isim, umarız dergiyle olmaya devam ederler.

KARANFİLİN İZİ KALDI

"Son şarkı "adlı öyküde yaratılan Yıldırım Karagül karakteri canlı canlı gözler önüne serilmiş, diğer karakterlere nazaran belirginleşen Yıldırım Karagül toplumda acınan birçok sanatçının sonuna benzeyen kapitalist toplumun gerçeğini akılda kalıcı kılmıştır.
"Ses" öyküsünde ise erkek egemen toplumun kadına verdiği ızdırabı içsel yolculuğunda, yine kendini açıklayarak, vicdancığını azıcık yoklayıp, yoluna devam eden Reşat, ikinci sayfa haberlerinde karşılaştığımız eril kişiliklere güzel bir örnek teşkil etmekte.

Yelkensiz Şiir Dergisinin 39-40-41. Sayısı Çıktı

Bu bölümde Kaymak, “kendi” kendine kapkalın puntolarla “hayatta kalmak yıkıcıdır” diyor. Derginin “Ping-Pong Masası” bölümünde Bilgehan Tuğrul Zeynep Arkan’la paslaşıyor. “Ahlat Ağacı”ndan “Put Şeylere”... “Aşk”tan “Postmodernizm”e... Şiir haricinde, şiire rağmen, şiir için, birçok konuda paslaşan Tuğrul ve Arkan, kendi poetikalarını da dolaylı yoldan masaya döküyorlar. Derginin “Kitapsızlar” bölümünde, “Masumiyet Ölüyor” şiiriyle 2006 doğumlu Ekin Gerin yer alıyor.

Takunyalı Rahvan Atlar: Başka Bir Kimlik

Yazar ilk bölümde; geldim, gördüm, yendim başlığıyla karşımıza çıkıyor. Bir dehlizin içinde kendini var eden ve sonrasında dünyayı dolaşan Kadim adlı ilksel varlık, gördükleri karşısında kör olur. Kör olmasının ardından, erkek olmanın ağırlığıyla kendini hadım eder. Adını değiştirmeyen Kadim, bu cinsiyet değişimi ile kadınlığa yürürken "Kadın teninde tanrının sustuğunu hep bilecekti." diyerek toplumsal yaralarımızı kaşıyor. Anadolu’nun kadimliğini adıyla vurgulayan anlatıcı, bireyin hayata ilk tutunuşunu, göbek bağından gelen ilk yara ile simgeliyor.

Hasan Çapik’in Toplumcu Gerçekçi Dizeleri[*]

Suat Derviş’in, “Şair, büyük ve fırtınalı bir denizin karşısında kendi kendine söz söyleyen ve sesini karşı sahillere işittirmek isteyen bir çılgına benzer”; Pablo Neruda’nın, “Şair, her şeyden önce yaşadığı toplumun sorunlarına, giderek tüm dünyaya karşı sorumludur. Biz şairler nefretten nefret ederiz ve savaşa karşı savaşırız”; Edip Cansever’in, “Neden yazılır bir şiir, neden okunur bunca yazı?/ Çünkü nasıl aşılabilir başkaca insanın karmaşıklığı,” deyişleriyle müsemma bir şairin şiirinden söz edeceğim…

İyi ki Cafer Demirtaş Gibi “Kral Çıplak” diyen Şairler Yazarlar Var

Ve böyle bir dünya hayaliyle yaşamak ne güzel

Ne büyük bir zenginliktir

Aşka ve hayale şükür”

Cafer Demirtaş

ANASAYFA

GÜNCEL

Makale

ANILAR

ÖYKÜ

ŞİİR

SÖYLEŞİ

Yazım

KİTAP TANITIMI

Yazarlar

Bloglar

Etkinlikler

FELSEFE

Arama formu

Kitap Tanıtımı

Mavi Yeşil dergisinin 157. sayısı çıktı

KARANFİLİN İZİ KALDI

Yelkensiz Şiir Dergisinin 39-40-41. Sayısı Çıktı

Takunyalı Rahvan Atlar: Başka Bir Kimlik

Hasan Çapik’in Toplumcu Gerçekçi Dizeleri[*]

İyi ki Cafer Demirtaş Gibi “Kral Çıplak” diyen Şairler Yazarlar Var

Sayfalar

Hapishane Edebiyatı

Konuk Yazarlar

Arama formu

Yazım

Arama formu

Buradasınız

Kitap Tanıtımı

Sayfalar

Hapishane Edebiyatı

Konuk Yazarlar