Edebiyat Bahcesi ağ günlüğü

Bazı yerler vardır; insan yalnızca görmez, hisseder.

Kumsal da onlardan biridir. Kum taneleri, denizin sonsuz mavisi ve kıyıya usulca vuran dalgalar, doğanın hiç bitmeyen şiirini fısıldar. Her dalga, geçmişten bugüne uzanan bir öykü taşır; her esen rüzgâr, ruhun yorgunluğunu alıp ufuklara bırakır.

Kumsalda yürürken ardımızda ayak izleri bırakırız. Gelgit onları kısa sürede siler. Oysa yaşadığımız güzelliklerin, içimizde bıraktığı izleri hiçbir dalga silemez.

Furkan Çirkin, 2022’den bu yana uzun süreli bir sessizlikten sonra, ustalıkla ve “incelikle yontulmuş” şiirlerle geri dönüyor. “Dalgaların ülketıraş olup ülkeleri dört yandan yontması” gibi, bu şiirler de “dosta, düşmana, aşka yenildikten sonra” “kendine vurup, kendini yontarak” “dört yandan ve dört nala özgürleştiriyor.” Furkan Çirkin, bu kitabında “az”a “öz”e odaklanıyor, “Ah artık hiçbir heykeltıraşın vakti yok durup ince ince kendini yontmaya” gibi mısralarıyla hem bazı şairlere selam çakıyor hem de günümüzün naylondan ve hızlı yaşam şeklini, varoluşçu bir açıdan eleştiriyor.

Hayalin rakkasında rengârenk fotoğraflar betimlerdim. Uçan kuş, göğe dallarıyla dokunan ağaç olurdum. İnilmez kuyulara iner, geçilmez vadilerden süzülürdüm. Kalbime basamaklar inşa eden mimarın vuslatıyla müjdelenirdim.

Siverek’ten başlayarak Diyarbakır, İzmir ve Ankara’ya uzanan yolcuğu önümüzdeki süreçte birçok ile daha uğrayacak. Bu yolculuklarda dengbejlerin de katılması etkinliklere farklı bir anlam kattı. Okur- yazar buluşmaları sadece kitap tanıtımını ve satışını amaçlamadı. Sözlü kültürün taşıyıcıları olan dengbejlerin önemine ve dengbejliğin yaşatılmasına dikkat çekme amacı güttü.
‘Okur-yazar buluşmalarına dengbejler ayrı bir renk ve zenginlik kattı’

Orhan Veli süslenme meraklısı, toplumsal olaylarla ilgilenmeyen kadınlardan birini şöyle anlatır:
“Ne atom bombası ne Londra konferansı
Bir elinde cımbız bir elinde ayna
Umurunda mı dünya!”
Cahit Sıtkı Tarancı da Otuz Beş Yaş Şiiri’nde aynalara kızar:
“Neden böyle düşman görünürsünüz
Yıllar yılı dost bildiğim aynalar” diye sorar.
Barış Manço’nun bir şarkısının adı “Aynalı Kemer” dir.
Aynanın yere düşmesi, kırılması uğursuzluk sayılır. Bir türküde aynanın yere düşmesi bakın nasıl ele alınıyor: