Ben Ramo/ ARİFZADE
ARİFZADE: Asıl adı Abdülmecit ERDOĞAN’dır.
ARİFZADE: Asıl adı Abdülmecit ERDOĞAN’dır.
Masalın romanlaştığı yer yer şiirleştiği modern bir ağıdın orta yerinde bu sefer de felsefe eserini andıran derinlik, okuru her şeyin güzel ve bakir olduğu o ilk ana götürüyor. Yazarın bizi gezdirdiği topraklarda su konuşur, taş bilgedir, cümle hayvanlar dost, tüm insanlar eşittir. Daha para gelmemiştir. Alınıp satılan herhangi bir şey yoktur. Eti için vurulan ceylandan helallik alınır, sözlerin yarattığı bilgelik en yüce değerdir. Bu dünyada hırs ve bencillik yoktur. Daha kan dökülmemiş , toprağın ırzına geçilmemiş, insan köleleştirilmemiştir.
Fotoğraf Hırsızı, Baran Aslan’dan okuru felsefi sorgulamalarla, tarihi dokusuyla roman sayfaları arasında sürükleyecek bir ilk roman. Okyanusların derinlerinden, sıra dağlara uzanan, o dağları tırmanırken dengbejlerden, felsefecilere, mitolojiden, gerçeklere, bilinçten, bilinç akışına, aşkın çılgın halinden, ölgün haline, lotus çiçeğinin duru yapraklarında ruhlardaki ışığı bir sinema canlılığında görüyoruz.
Eğer kazanırsak,
asıl o zaman kaybedeceğiz.”[1]
Tekirdağ Cezaevi tutsaklarınca elle yazılıp mektuplarla dağıtılan Ümüş Eylül Kültür-Sanat dergisinin Temmuz-Ağustos-Eylül 2024 tarihli 52. sayısı elimize ulaştı.
Okumak için bağlantı
https://drive.google.com/file/d/1eHe2D_fgxEhQY0W01GuCp38IkzDaAe-m/view?u...
Tüm sayılar için şu bağlantıyı ziyaret edebilirsiniz:
Yapıtın “Bolu’nun ilk karı Çele Tepesi’ne düşer. Çele Tepesi’nde kar erimeden, bostan ekilmez. Aksi hâlde topraktan erken baş kaldıran filizleri don vurur,” (s.3) metaforuyla betimlenen adı başkaldıran tarih(imiz)i anlatıyor Şeref Özkurede’nin satırlarında.[2]
Bolu’daki devrimci mücadeleyi aktaran/ anlatan hikâye “Çukur Mahalle”deki “Daha önce İstanbul Bankası, sonra da merkez karakolundaki 12 Eylül misafirliği” ve daha sonra yolları mahpusta buluşna Pol-Der’li polisin yazarın hayatını kurtarmasıyla (s.9) başlıyor.