Orta Doğu ve Müslüman toplumların çoğunluğu, siyasette tarih bilimi yerine, her zaman etnik ve din milliyetçiliğine dayanan duygusallıkta çözüm arayan bir özelliğe sahiptirler.
Bu mantığı İsrail - Filistin ya da Yahudi - Arap, Kürt -Türk, Fars - Kürt, Müslüman olan olmayanlar arasında, yaşanan çatışma ve anlaşmazlıkların bitmemesinden anlıyoruz.
İnsanın duygu ve düşüncesi sakatlandığı zaman, tanrı da dahil tüm kutsallıklar hiçbir anlam ifade etmemekte.
Yaşamın her anında olumlu ve olumsuz şekilde karar verme gücüne irade denilmekte. Diğer bir ifadeyle kişinin günlük yaşamında anahtar niteliği taşımaktadır irade. İnsandaki irade farklılığına geçmeden, diğer canlılarında iradeye benzer tepkimelerinin olduğunu hatırlayarak devam etmeye çalışalım.
İnsanın dışındaki canlılarda iradeye yakın açlık, korku, koku, işitme, görme ve üreme şeklinde temel güdüler mevcuttur. İfade edilen bu duygu ve hisler doğrultusunda hayvanlar her şeyi sınırlı şekilde yapar ve yaşarlar.
Bir ülkede sosyal katmanlar içerisinde ekonomik, demokratik ve kültürel gelişim açısından işçi sınıfı en önemli belirleyici güçtür. Bu da sosyalist teoriler sayesinde dünya insanlığına armağan edilmiştir.
İşçi sınıfının doğru şekilde örgütlenmediği ve mücadelenin olmadığı tüm dünya ülkelerinde, yönetim ve eğitim sistemleri Orta Çağ mantığına dayalı feodal gerici diktatörlük şeklindedir. Bu yüzden işçi sınıfının sendikal ve siyasi faaliyeti her toplum için hava su ve yemek içmek kadar önemlidir.
Güneş, hava, su ve toprağın sunduğu yaşamsal güzellikler başta olmak üzere, bazı insanların gösterdikleri insan üstü davranışlar, tanrıya atfedilen özelliklerle aynı değeri taşır Alevilikte.
Her insanda doğuştan mevcut olan üst kişilik karakteri, ilerleyen yaşlarda maddi varlıklar ve içgüdüsel egoist duygulara yenik düşmesi neticesinde, tanrı insan karakterine sahip kişiliği bulmak genelde imkansızlaşmaktadır.
İnsanlıktan, tanrıya bağlılık ve kutsal dinlere inançtan bahseden toplulukların büyük bir çoğunluğu, kendi icadı olan terör gibi bir beladan kurtulmayı beceremiyorsa, o toplum ve devletlerin insanlıkla alakası kalmamış demektir.
Türkiye'nin içerisine düşmüş olduğu yozlaşmayı herkesin kabul edip, bunun neden sonuç ilişkileri her siyasi çevre tarafından belirlenip acilen çözümler üretilmesi gerekir. Çünkü oluşan ahlak çöküntüsü yakın bir dönemde büyük yıkımlara sebep olacak türdendir.
Artık mızrak çuvala sığmıyor. Devlet ve toplumdaki ahlaksızlıklar ayyuka çıkmış durumda. Buna rağmen devletin askeri ve maddi varlıklarını kendi özel sermayesi gören gerici diktatör zihniyetler, hiçbir şey yokmuş havası yaratarak, son çöküş zilinin çalmasını beklemektedirler.
Cem Vakfı'nı daha yakından tanımak için, Cem Vakfı adını nereden ve nasıl aldığını, bu derneğin kuruluş tarihine derinlemesine bakılması gerekir. Bilindiği gibi 1990’lardan önce Alevilik ve Cem'den bahseden kim olursa olsun, aşağılanıp horlanarak, İslam’a küfür ediyor yaftasıyla suçlanıp resmi ve gayri resmi şekilde cezalandırılıp dışlanırdı.
İster dinlere inanılsın ister de inanılmasın, ancak şu bir gerçek ki, Allah ve dine inanış çoğu insanın ruhi (Psikolojik) durumundan ortaya çıkan bir olgudur. Bu bakımda devlet yönetimleri ve kişiler tarafından dinlerle ilgili maddi manevi destek ve propaganda yapılmasa dahi, insanların önemli bir kısmı kendiliğinden Allah'a ve dinlere inanmaya devam edecektir.
İslam; Hz. Muhammed'in Peygamberliği aracılığıyla insanlara tebliğ edildiğine inanılan tek tanrılı bir dindir. Hz. Muhammed'in ölümüne kadar yaklaşık 20 veya 25 yıl boyunca, İslam'da ne mezhep ne de tarikatların varlığını kimse iddia edemez. Ve Kuran-ı Kerim'de de mezheplerle ilgili en ufak bir kaynak bilgi bulunmamaktadır.
İslam'da böyle temel bir gerçeklik mevcutken, mezhepler ve tarikatların kutsallıkla hiçbir ilişkisi ve bağlarının olmadığı rahatlıkla anlaşılmaktadır.
