hominidler

Bu yüzdendir ki insanlar kendi var oluş tarihini öğrenmeden, bir sürü yalan, hile, uydurma hikayelerle dünyaya veda edip gitmesi, düşünme yeteneği olan canlı için en büyük körlüktür. Yaşamını planlama ve sorgulama yeteneğine sahip canlının, hayvani türler gibi bilgisizce hayatının sonlanmasını ifadelendirmek, görünenden daha zor bir konudur. Hayvan desen tam hayvan değil, insan desen aynı şekilde tam insan olamamıştır; bu anormal yapıyı çözmek en büyük araştırma konularından birisidir.

İnsanlığın varoluş tarihi tüm yönleriyle gerçekçi, doğru öğrenilmediği sürece, insanlar varsayımlar üzerine içgüdüsel düşünürler. İçgüdüsel duyguyla yaşam, kişinin kendisiyle ve çevreyle devamlı çatışmasına sebep olur. İnsandaki bu içgüdüselliği tedavi eden tek kaynak, dil ve felsefedir. Dikkat edilirse insanlık ve dilin evrimini çarpıtan tek anlayış, semavi dinlere inananlardır. İnsana kimlik, kişilik kazandıran dilin ilk tarihi ile, semavi dinlerin tarihi incelendiğinde, ikisi arasında altmış bin yıl fark vardır. Dil; başta insana kendisinin ne olduğunu öğretendir.