Bu yanlış günümüzde de devam ediyor. Şayet ifade ettiğimiz yanlışta ısrar edilmeseydi, büyük çaplı kanlı savaş ve düşmanlıklar olmazdı. O gün de bugünde istisna kişilerin dışında, tüm birey, topluluk ve uygarlıklar her zaman kendi yaptıkları her şeyin doğru olduğunu düşünerek hareket etmişlerdir.
Çağa uyum sorunu yaşayan toplumların en belirgin özellikleri, sürekli kendi içinde ve çevresiyle birbirini çekiştirme, karalama, aşağılama, kavga ve çatışmaları yaşamalarıdır. Aynı zamanda devleti ve tolumu yönetmek isteyen siyasi partiler, kendi adalet ilkelerine dahi sadık kalmadan, çıkarları doğrultusunda hızlı şekilde değişken, kaygan, ilkesiz politika yürütürler.
Gerçek siyaset; insan için en zor şartlarda bunu kendi yaşamında uygulama iradesini gösteren felsefi bir duruştur. Uygulanmayan siyasetle yaşamak, hayal deryasında boğulup yok olmaktır.
Eğitim ve yazının olmadığı cahilliğin hüküm sürdüğü çağlarda olduğu gibi, düzenli eğitim ve yazının olduğu günümüz modern insanı da, yine tanrı din adını kullanarak her türlü çirkefliği yapıp hep iktidar oluyor? Ve akıl (US) yoksunu bu anlayış her toplumda nicel olarak hâlâ yüksek bir sayıyı oluşturuyorsa ki öyledir, onur ve tam akıl hangi insanda nasıl, ne şekilde ne zaman var edilecektir? Veya aklın tüm insan topluluklarında neden tam oluşturulamadığı üzerine düşünülüp, insan karakteriyle ilgili daha gerçekçi yeni bir sıfatlandırma gerekiyor.
İnsanlıktan, tanrıya bağlılık ve kutsal dinlere inançtan bahseden toplulukların büyük bir çoğunluğu, kendi icadı olan terör gibi bir beladan kurtulmayı beceremiyorsa, o toplum ve devletlerin insanlıkla alakası kalmamış demektir.
