geldiniz kucağınızda
bir demet çiçekle;
gelincik, papatya,
karanfil ve yabangülü!
Teriniz hasretiniz sinmişti
gelincik yapraklarına...
Bir de kokunuz!
Özlemin, hasretin çöreklendiği
tahta bir masa ve dört kişi...
Anam karşımda, sen yanımda,
bacım sol yanımda
duruyoruz bir süre öylece...
Bu seni ilk görüşüm...
İlk kez demir parmaklıklar yok aramızda
ve yine ilk kez dokunuşum
kestane rengi saçlarına.
Zeytin gözlerinden sevgiyi
yudum yudum içişim...
Anam boynuma sarıldı ağladı,
döktü sevinçlere gebe
gözyaşlarını...
İlk kez öptüm nasırlı ellerini
korkusuzca
Çıkmamıştı hâlâ ellerinde
tütün lekesi
Ne çok özlemişim meğerse
bir fabrika işçisinin ellerini...
Ah bir anlatabilseydim!
Anlatamam!
Duyuramam ki sesimi...
Sonra güldün,
güller açtı yüreğimde.
Sustun,
mahpusluğum geldi usuma.
Sen kokan yalnızlığım
Kızdın,
öfkem kabardı yeniden;
inadım inat işte...
