Yılanlar
Çıyanlar
Etlerime üşüşmeden
Kuşlar yuvalarını
Örümcekler ağlarını
Mezarıma örmeden
Yarınlara umutla bağlı
Yüreğimde ki
Özgürlüğe
Olan sevdam
Mavi göğe kenetlenen
Gözlerim şahit olsun
İsyan ateşiyle zulmün kanlı halını yazacağım
Her çığlık
Her uyanış
Tanyerini aydınlatan
Güneş
Işığa koşan kelebekler
Kovanlara bal toplayan
Çiçekleri dolaşan arılar
Aşkla
Acıyla
Neşeyle
Dillerden dökülen ezgiler
Ant olsun berekete
Yemin olsun şafağa
Çıkarları için insanlara
Kıyanları
Canlıları öldürenleri
Ağaçları
Çiçekleri
Zalimce kesenleri
Yetmiş iki millete fütursuzca küfür eden onursuzları
Deyyusları, patronları, ağaları şiirlerde ifşa edeceğim
Ülke bir mezar
Mevsim hazan olmasın
Anneler ağlamasın
Karanlığı yırtmanın zamanı
Kırıntılarla hiç kimseler doymasın
Herkes barış içinde, aynı şartlarda hep birlikte yaşasın
Kocaman bir yangın sardı
Şu güzelim ülkeyi
İstemiyorum
Ölüm kusan tankları
Köyleri bombalayan uçakları
Kanlı kundaklar içinde
Öldürülmüş
Kefensiz bebekleri
Çağırın tüm halkları
Kürtleri
Türkleri
Ermenileri
Korkunç bir öfkedir
Yedi başlı ejderhalar yıkıp, yıkıyor tüm ülkeyi
Tıka basa kan içen şu katillerden hesap sormanın zamanı
Mehmet Çobanoğlu
21. 02. 2014
İstanbul
