yelken

Yalnız kaldığım her vakit,
maverada isyan çiçekleri açar,
bütün sokaklarım bozguna uğrardı,
yüreğinden sürgün yemiş bir aşkla
gözyaşlarını içen 
lal bir kadın olurdum.

Gittin...

Ve ben yosun kokulu bir akşamda,
Ağır bir ölüm gibi yaşadım;
Seni kaybetmenin acısını,

ben şimdi;
yüreğine ateş düşmüş bir kadın,
sen;
başka limanlara yelken açmış bir adam.

''Gözlerini dünyaları bile değişmem'' derdin
oysaki şimdi,
Bir kahpenin kahpe/rengi gözlerindesin