anadilleri ve bu dil ile icat ettikleri kültürel yapıları belirler. Devşirme dil ve dine dayanan ulusal yapılar zehirli atık gibidir, bulaştığı her şeyi öldürdüğü için, din temelli olup gerçek anlamda gelişmiş bir ülke ve toplum dünyada görülmüş değildir.
siyasetteki etkilerini gün yüzüne çıkarmak gerekir. Önce kendimizin kim olduğunu teorik, siyasal ve askeri olarak, nasıl bir güce veya etkiye sahip olunduğu netleştirilmeden, söylenenlerin bir anlam ifade edip etmediği anlaşılmaz. Siyasi olarak örgütlü bir şekilde belirli bir aşamaya gelmemiş her sosyalist örgüt, parti ve bireylerin, herkesi kurtaracakmış gibi sloganik paylaşımlar yapması, kendini tatminden öte hiçbir anlam ve etkiye sahip olmadığı, gelinen noktadan açık şekilde biliniyor.
Selçuklularda gerekse Osmanlı İmparatorluğu’nda Türk ve Türklük diye bir kültürden kimse kesinlikle bahsedemez. Her üç imparatorluk tamamen İslami Devşirme mantıkla Fars ve Arap kültürüyle yozlaşmış bir oluşumdu. Eldeki mevcut kaynaklar ve tüm uygulamalar bunu yeterince kanıtlıyor. 1919’dan itibaren Atatürk ve arkadaşları, Anadolu başta olmak üzere, Ortadoğu’daki büyük bir kültürsüzlük, yok oluş içerisinden çıkıp, yeniden bir devlet oluşturmaya çalışmıştır.
Kızılbaşlıkta tanrı yerine insanı yüceltme, ana, güneş, ateş, su ve toprağı temel almak, Poloteist doğacı dinsel inançlardan gelen bir kültürdür. Doğacı inançlar tek tanrıcı dini inançlar gibi radikal, yobaz, gerici ve bağnaz değildir, olamazlar da. Pir Sultan Abdal’ın Kızılbaşlığı ve Şiiliği bu temel gerçeklere göre değerlendirilmelidir.
