terk edilmiş Rum köyünde
sokaklarda akar hüzün
sevinçle açar Rum kızları
önünden geçenlere ören kapılarını
perdeyi aralayıp pencereden
bakan anaları kuşkulu.
duvarlarında asılı durur göz yaşları
acılar sokak taşlarının yüzlerinde gizli
pılını pırtısını toplarken evin kadını
unutmuş sevinç kırıntılarını.
gözleri mavi miydi
uzun muydu boyu yoksa kısa mı
kim bilir hangi muhacir olmuş kişi diktiydi
en olgun çağında cevizin yaprakları şimdi.
sol yanımızdan.
üst komşum memet
alt komşu hakan
yan komşulamız
ramize abla, güler teyze
tüm sokak sakinleri
sol yanlarından.
buca'lılar, hüyük'lüler
konya'lılar izmir'liler
tüm ülke uykudan
yallah ya bismillah'la
kalkarsak bir seherde
sol yanlarımızdan.
değişiverecek birdenbire memleket.
(beş dalında kiraz'dan)
güneşinden sokak çocuklarına.
bir parça yetirebilseydin
gülücüklerinden
kendini yiyip bitirenlere.
zırnığını düşürebilseydin paylarına
düşlerinden
silah tüccarlarının nasırlı yüreklerine.
bir bir takabilseydin
kızıl karanfillerden
orduların tüfeklerine.
umutlardan, umutlarınızdan
birer parça
üleştirebilseydiniz düşsüz kalanlara
bir başka olurdu dünya.
mehmet atal (beş dalında kiraz'dan)
insanlar yeniden savaşacaklarmış.
sancısı durdu bulutun.
dalgalar ürperdi
ormanlar sustu
iniledi toprak,
bir göpçüğe çekildi rüzgar.
yeryüzünde grev var.
evrende yankılandı sesleri
ciğerlerinden sökülüp:
yeteer!
şimdi barış zamanı
çiçek açacak delikanlılar
