Oya Uslu ağ günlüğü

Çoğu da bunda başarılı oldu. Bu son derece do­ğal karşılanıyor, kimse böyle yapanları ayıplamıyor.

 İkisinin öpüştüğü yer burası işte. Denizle kıyılar sevi­şir ve deniz hiç durmadan kıyılara ilânı aşk eder. Bıkmaz, usanmaz, bin yıllar boyunca.

Oturduğu banka çöker gibi kendini bıraktı, ellerini gevşek bir şekilde iki yana saldı. ‘Aç karınla da bu kadar yol çekilmiyor.’ diye bezginlikle düşündü. Yine de her an kalkabilirdi. Çünkü burada olmaktan çok utanıyor, kendini düşmüş hissediyordu. Bir yandan, ‘Ne arıyorum ki burada, gitmeliyim.’ diyordu iç sesi; diğer yandan, ‘Çok açım.’ Bir yandan, ‘Ben Engin Sezer, bir zamanlar ithalat ihracat firması olan, yanında on beş işçi çalıştıran, okumuş, iyi eğitim almış Engin.’ diyordu; diğer yandan, ‘Boş ver, burada nasılsa beni kimse tanımaz.’ 

Sunucu onu rahatlatmak için araya girdi:     
            “Peki nasıl biriyle evlenmek istersin?”
            Banu sıcacık gülümsedi:
            “İçimin ısındığı biriyle…”
            Stüdyodan “Vayyyy!” sesleri yükseldi. Bu yanıt sunucunun da hoşuna gitti. Tatlı tatlı genç kıza baktı:
            “Nasıl biri senin içini ısıtır?”
            “Bilmem ki, herhalde gördüğüm anda ısınırım.”
            “İlk görüşte aşk diyorsun yani?”
Banu hafifçe başını eğdi. Sunucu tatlı bir çocukla karşılaşmış gibi ona sevgiyle baktı:

İzmir'de dar gelirli, bol sevgili kalabalık bir ailede büyüyen bir genç kızın ailesini, yakın çevresini, kentini, ülkesini anlamaya çalışmasını keyifle okuyacaksınız. Genç kızın sadece gezmek, eğlenmek ve filmlerdeki gibi büyük bir aşk yaşamak için kurduğu pembe düşlerinin arasına yaşamın gerçekleriyle boyanmış yeni renkler katılıyor. Farkındalığı, geliştikçe doğayı, insanları, sistemleri daha iyi anlıyor. Bir yanda diskotekler, moda danslar ve şarkılar; diğer yanda işçiler, Romanlar, Levantenler, Yahudiler, göçmenler, yoksul insanlar, kabadayılar, genelev kadınları, siyasetçiler...