Özgürlük kavgasında
Toprağında ağıtlar yakılan
Havasında barut kokan...
Her anını hüzün dolu
Ama yiğit Kürt halkı direnen
Cizre
Ümit’i katlettiler
Yine sende çığlıklar yükseldi
Yine sende gözyaşları sel oldu
Bir annenin ciğerparesi daha
Yine omuzlarında toprağa tabutta götürülüyor
Devlet kolluk kuvvetleri
Faşizan plânlarla
Ümit’i yüreğinden vurdular
İşte hal bu
Ahval bu
Sokaklar kan içinde
Gökte Ümit’in acı feryatları yankılıyor
Yine Cizrelilerin sabrı taştı
Ümit’e kıyanlar bilsinler
Ümit’ler ölmezler, Cizre’de binlerce Ümit’ler var
Toprağın damarına yine kan yürüdü
Yüreklerde ki ah
Tükenmeyen öfke
Kanayan yara
Kurşunlanan Ümit
Öldürülen çocuk
Ülkede halen yangın var
Ateş halen küllenmedi
Halen hanelerde yas var
Gülümsemeler tükendi
Dünü unutmadık, bugün de kanlı dünü yaşıyoruz
Karanlığa özenenler
İnsanları ezenler
Ümit Kurt’u katlederek
Mezopotamya’ya kan akıtanlar
Sizi feryat, figanlarımızda
Akan gözyaşlarında boğacağız
Ümit’imizi sarı, kırmızı, yeşile bezedik
Çünkü barış sevdalısı özgürlüğe gönül verenleriz
Ümit bizim, Cizre bizim; biz asla faşizmi affetmeyiz
Mehmet Çobanoğlu
07.01.2014
İstanbul
