Bu keşmekeşlik beni öldürüyor
Virane gönlüm hep ağlıyorum
Şu rezil düzende sürünüyorum
Bendeki şu çile, acı dağlar kadar
Derdim çok, günden güne eriyorum
Şu cahillere söz diyemiyorum
Başımı taştan taşa vuruyorum
Ey benim mazlum çilekeş yüreğim
Vurdumduymazlara deliriyorum
Bu keşmekeşlik beni öldürüyor
Bana dert, kahır, acı çektiriyor
Şu yakan cehennem, şu kahpe düzen
Yıllardır yüreğimi kemiriyor
Ben hep orda-bur da sürünüyorum
Bu kahpe düzende gülemiyorum
Sanki ben haksızlığa razı mıyım?
Halkı sömürenlere sövüyorum
Ben asla kendimi satmayacağım
Dostlarımdan ayrı kalmayacağım
Ben Çobanoğlu’yum halk çocuğuyum
Bu düzene köle olmayacağım
Mehmet Çobanoğlu
31.01.2017
İstanbul
Kategori:
