Şimdi çocuk olmak vardı
Devlet kurşunlarıyla
Elini, gözünü
Uzuvlarını kaybetmeden
Savaşsız bir dünyada
Refah düzeyi yüksek
Umudun boy verdiği
Kız-erkek çocuğu ayrımı yapılmayan
Duyguların yitirilmediği yaşanabilir güzel bir ülkede
Şimdi çocuk olmak vardı
Çöp toplayarak
Mendil satarak
Sokaklarda dilenerek
Hayallerle içinde
Yaşayarak değil de
Özgür bir vatanda
Açlık ve yokluk çekmeden
Çocukça
Emsalleriyle güle, oynayarak
Ağız dolusu kahkahalarla büyümek ne de güzel olurdu
Şimdi çocuk olmak vardı
Zindanlara tıkılmamış
Yetim bırakılmamış
Lokması çalınmamış
Dili yasaklanmamış
Köyü yakılıp yıkılmış
Sıkılan kurşunlarla
Annesinin kucağında
Ölmemiş
Yaylaları, ovalar yemyeşil
Nehirleri, çayları berrak akan
Gölleri kurumamış, denizleri kirletilmemiş
Sevginin bol olduğu bir ülkede yaşamak ne güzel olurdu
Şimdi çocuk olmak vardı
Barut kokmayan özgür bir ülkede
Tüm masumiyetliğiyle mavi gökyüzün altında
Kırlarda çiçekleri öperek, rengârenk kelebeklerle koşuşturup
Baharın hazını alarak doyasıya mutluluğu yaşamak ne güzel olurdu
Mehmet Çobanoğlu
06.10.2015
İstanbul
