Bir düş vardı
Sen dönüyordun göçmen kuşlarla
Yuvasını önceden bilip,
Çalmadan açıyordun kapıyı.
Hani bir tahtı vardı evimizin
Hiç bir sarayda olmayan
Yeşil panjurları güneşe bakan…
Ormanların en kuytusunda gizli
İçinde yalnız sen ve ben...
Hani bir gerçek vardı,
Sen gidiyordun göçmen kuşlarla
Zamanından sonra gelen
Bir sevgiye koşuyordun.
Bir kız vardı kolunda hani,
Ak elli, ak tüllü…
Hani saracaktın ince belini
Çoğalacaktın çiçekler gibi...
Göndermiş olduğunuz “Arkası Yarın” ve “Gökyüzünün Fıskiyesi” adlı kitapları aldım. İlginiz ve duyarlılığınız için içtenlikle teşekkür ederim.
“Arkası Yarın”ı dikkatli ve yakın okumaya tabi tuttum. Okumaktan keyif aldığımı belirtmeliyim. “Kendini okutan metin”lerdendi.
Yazar “hassas bir konuyu” odağa almış ve çok da yaratıcı bir teknikle anlatmış.
Metnin yapısı, anlatı biçimi çok hoş; estetik değer yargısı ve düşünce üreten potansiyeliyle okuru üretim sürecinin bileşeni haline kolayca getiriyor.
düşlerim kimliğim kadar tehdit yayılımında
üşüyor adımlarım inlerken ardımdaki izler
yanlışların kararsızlığında cehennem tomurcuklanıyor
cebimde iki alev parçası katlanırken buruşan
ve ben sefaletin burslarıyla yaşıyorum
hiçbir tadın şifresi açmıyor kilidini sevincin
artık yıllar israf
silik ve solgun
Siyaset ve düşünceler bu temel gerçekliğe göre teorikleştirilip, buna uygun ahlak kuralı geliştirilmediği sürece, her şey boş ve yalandan ibaret kalmaya devam edecektir.
