Diyarbekirle Hasret
ciğer paremiz susadı temiz utangaçlıklar içinde
peşine vurulduğumuz heyecan taktı ipeğini salkım atlarla koşarken
cihan da doluşturdu motifini sırdan, palyatif sarkaçlar taşırken
ki gitmeler gelmeler bir oldu bir doğdu
son akışıdır mahşere yolcuların
baharın nefes yortusudur yanan içimize konmuş ab-ı hayat akışların taçları sinemize
seven diller yakarmış uluorta çınarlardan kaykılmışların serencamı yitikleşirken
nice periler adlar parlatmış,
hüznümüz çeper çeper irkilmiş
çene çalıyor, ıslıklar kaçıyor
