tarih

halk adına sahip olunan tüm değerlerin özeleştirisini verip, farklı her kültürün aynı ölçülerde hakkı olduğuna inanmakla işe başlanmalıdır. Devamında ahlâki, bilgi, bilinç, eğitim ve anayasal düzenin gerçekleşmesi sağlanır. Bu samimiyeti göstermeyen hiçbir siyasi düşünce, birey kesinlikle dürüst değildir. Bin yıldan daha fazla her türlü çatışma, ahlâksızlık Türkiye gibi ülkelerde yaşanırken, benim inancım, düşüncem, kültürüm; tek doğru, en kutsal benimkisi demek ahlaksızlığın dibe vurumudur.

Türkiye’de burjuvazide dahil her şeyi devletin belirlemesi, tüm sınıf ve toplumsal katmanların iradeden yoksun, devlete muhtaç, edilgen şekilde yönetilir. Sosyalistlerin, Türkiye’deki bu iradeden yoksun sınıfsal ve kültürel geriliği zayıflatacak siyasal, kültürel programlarının olmaması, başarısızlık demektir.

             Dünyanın her yerinde din ve siyasetteki bölünmeler, toplumların kültürel niteliksizliği, yabancısı olduğu dil, din kültürü sahiplenme ve adaletsiz ekonomik paylaşımla doğrudan bağlantılıdır. Özellikle kültürel niteliği gelişmemiş toplumlar, bağımsızlık ve özgürlük adına egemen olan dil, dini kültürler üzerine, akla mantığa aykırı efsaneler üretmeyi en iyi siyaset ve politika görürler. Buna bir de kariyerizm, maddiyat eklendiğinde, bu tarz siyasi ve dini yapıları uyandırmak hiçbir zaman mümkün değildir.

 
Siyaset ve düşünceler bu temel gerçekliğe göre teorikleştirilip, buna uygun ahlak kuralı geliştirilmediği sürece, her şey boş ve yalandan ibaret kalmaya devam edecektir.