O süre içinde yurtdışına kaçma planları yapmaya başladık. İlk grubun içinde ben de vardım. Ama ekildim. İbo ekti beni. Dede, “İbo istemedi seni” dedi. Yıllar sonra İbo’yla buluştuğumda sordum: “Dede istemedi seni,” dedi. İkisine de inanmadım.
Başı ellerinin arasında bunları düşünürken, kuvvetli bir el omuzlarını sarsarak düşüncelerinden uzaklaştırıp kendine getirdi onu. Yukarı kaldırınca başını, göz göze geldi babasıyla. “Hazırlan, evlat” dedi baba. ”Elini yüzünü yıka, üstünü değiştir. Cuma namazına gidiyoruz”
Sessizce girdi eve. Kendisine söylenilenleri yaptı.
Babasının elini tutarak birlikte minaresiz bir camiye gittiler. Orada rastladıkları kişilere selam verip, selam aldılar. Kendisi gibi camiye gelen birkaç çocuk gördü avluda. Birinin yanına koşup sordu:
“Yürüyerek mi geldin?”
Kitapta kökleri Diyarbekir’e uzanan, Suriye, Afrika ve Belçika’da hayatını sürdüren Pervîn Hanım’ın yaşamı, Cemil Paşa ailesine ilişkin anıları, düşünceleri yer alıyor.
Kitap aynı zamanda halkının içinde bulunduğu ızdırap verici durumdan kurtulması için bir Kürt kadının verdiği onurlu duruşun da öyküsü.
Mevsimsiz çiçek
Ruhumun yarısı yaprak yeşilinde
Yarısı çiçeğin renginde bir canlı
Sana aldatışlarla kirlenmiş
Bir aşk vermediysem üzülme sakın
Sana yalansız sevgilerden
Bir sağanak bıraktım
Anla beni ve üzülme
Doğan CEREN
Ve bu uykulardan sen geçerdin,
Bütün rüyalar çekilir sana yol verirdi,
Kayıp düşler bulunmuş
Ve uyumuş meleklerimiz uyandırılmıştı
Bütün beyazlığınla sen geçerdin o geceden …SEN!
Hayfa!
Sen gelmiştin!
Karşılık vermek, kendimi savunmak istedim ama vazgeçtim oracıkta. İşin ucunda bayram harçlığı vardı! ‘’Sallanma’’ diye arkamdan bağırdı. ‘’Herkes sofrada bir sen eksiksin’’
baharmış silmek istiyorum anne
boşluğuma açılan şu komşu pencereleri
girmeseler çiçeğe durmuş ıhlamurla arama
korkuluğuma kuşlar yuvalansalar
kapımda sahipsiz ne çok kilit
balkonda üşüyen bu kedi kimin
küskünlüğüm kendime anne
dolaşıyorum içimde sahaflar
okunmuş hayatlar alıyorum seni anımsadıkça
gelişigüzel raflara diziyorum
en üstte anası gorki’nin yanında benimkisi
Romanın her satırında Ozan ve Sıla vardır. İkisinin gece yollarını aydınlatan Çulpan (Çobanyıldızı) vardır. Birbirlerini özlediklerinde, aradıklarında, selam göndermek istediklerinde başvurdukları bir dosttur, sırdaştır ayrıca Çulpan. Sıla bir gece “Ozan, bana bir şey olursa bu Çulpan senin olsun” der. Ozan da “ Ben her şeye hazırım ama sensiz olmaz Sıla” der.
Çırılçıplak döşünde adamın
Zulümden doğan bir yangın vardı
Yığılmış taş duvarın dibine
Perdelerini kapamış yalnızlığının
Uykusuz ve yorgundu kaç zamandır
Gözlerine işlemiş kokunun rengi
Oğul acısı kan kırmızıydı
Bütün şehirleri dolaşmış tek tek
Ankara İstanbul İzmir
Tenine yapışmış gibi
Bulutlar hep taşımış aynı kokuyu
Ve türküler
Hep aynı acının notalarına basmış
Ve gözyaşları adamın
Hep aynı acının renginde akmış
12.00′de
aşçı
boşu boşuna
enikonu
14 Kasım 1988 Pazartesi
aşçıbaşı
briket
enstantene
19 Nisanda
aşüfte
broşür
entelektüel
1999 Ağustosunu
atardamar
bugün
Erciyes Dağı
30 cm’si
atasözü
büyük anne (büyükanne)
Erol Bey
7 Ekim 1995′te
ateşkes
büyük baba (büyükbaba)
eski püskü
7 Şubat Cuma günü
atölye
büyükbaş
eskrim
