Bezdiribdir bu şəhərin
Sayacağım nöqsanları.
Bezdiribdir bu şəhərin
Dəyişilmiş insanları.
Bezdiribdir bu şəhərin
Məzhəbləri, inancları.
Bezdiribdir bu şəhərin
Küylü maşın tıxacları.
Bezdiribdir bu şəhərin
Hündür bina yığınları.
Bezdiribdir bu şəhərin
Mitinqləri, qırğınları.
Bezdiribdir bu şəhərin
Get-gəl salan məmurları.
Bezdiribdir bu şəhərin
Rüşvət alan məmurları.
Bezdiribdir bu şəhərin
Dilinə xor baxanları.
Bezdiribdir bu şəhərin
İşığa kor baxanları.
Lê delalê ji kerema xwe were
Destê min bigire min bibe here
Serdilka min bedewa min gula min
Bêguman ev dilê min te bawer e
Berava çemê Erez gulîstan e
Di hemû gulan de can û jiyan e
Lê delalê bê te sebra min nayê
Ken û nihêrên te min re giyan e
Qisawet, qiyyamet, heşir jî hebe
Bizanibe ev dil te derbaz nabe
Delalê tu kêleka min de nînbî
Li bê te serê min ardê ranabe
Min meya evînê vexwar ez mestim
Salan e bengînê te me nawestim
Ji şeva pêşîn de heyrana te me
Ku tu neyê ez bêmil û bêdestim
Bêjing bêjing berf dibare
Em cemidîn tune çare
Dilê me de qisawet e
Her alî de me xubare
Berf dibare berf dibare
Reşemî ye nebihare
Deman ji me re fîzare
Em çi bikin her der sare
Tene tene berf dibare
Rengê wî jî wek çortane
Binefşên me jî qerisîn
War-wargehê me Botane
Tenik tenik berf dibare
Newroz me re bibe çare
Derdê me derman dixwaze
Pêşeroja me bihar e
Hişkî hişî berf dibare
Afata reş nekubare
Her der mere mij, morane
Welat dîsa xweş diyare
İçinde nice acı nice zehir olan
Uzun geceler bastı memleketi
Tepeden tırnağa kadar
Göz gözü görmüyor
Bir gariplik var
Şafaklar çok uzak
Şakaklara gün inmiyor
Sabah olmak bilmiyor
Gafiller
Ellere silah vermiş
Ölüm her yerde kol geziyor
Eyvahlar olsun
Şüpheler
Endişeler gittikçe büyüyor
Her gün kızlar, kadınlar kurşunlanıyor
Dertli başım
Boş kaşığım
Olmayan aşım
Canhıraş feryatlarım
Sessiz akan gözyaşlarım
Toprağı eşen nasırlı ellerim
Karanlıkları aydınlatacak olan
Şafak
Baharın kollarında
Açmayı bekleyen
Kardelenler
Çiğdemler
Newroz çiçekleri
Özgürlük umudumdur
Onurum, şerefim ise sevdamdır benim
Kötülükler toplumu öğütürken
Gözyaşları yanakları yırtarken
Cizre’de
Şirnak’ta
Gezi’de
Halkın beynine
Ardı sıra silahlar patlarken
Ülkede ölüm kol gezerken
Alışabilmek mümkün mü? Sessiz, sedasız beklemeye
Ez bê te bêrewş û bêkêfim
Tunebûna te
Nav dilê min de kêreke ko ye...
Bi rojan e
Min dixwe û min têr nabe
Tim goştê canê min dikoje
Dilop û dilop xwîn min dikişe
Bi revokî û bi peneberî
Ji tewrên lezgîn û tewreke xemgîn
Ez tim te digerim
Wek din jî bê te jiyan li min re kul e û mirin e
Ax li min wax li min devkenê
Rojane
Bê te ez bêçare me
Per û baskê min tuneye
Ji vanderan bifirim
Her der min re qîr û her der tenî ye
Di vê cîhanê de bi tenê hebûna te min re hêvî ye
Roj çû ava dem min re pir dernge
Dilêmin de kêr û gîzan, hevrînge
Agir, pêt û şewat jî min dêşîne
Çawa bikim dinya min re bêrenge
Dîsa li ser min bager û baren e
Ax ne heyfe dem jî min re şaran e
Çavê min de jî hêstir tên wek jahre
Evîna min derdê min pir giran e
Roj min re bû qetran şev jî gorîstan
Hawar bo min were keça Kurdîstan
Ez xemgînîm û melûlûm,belengaz
Min re bibe bajar bibe şarîstan
Elveda sevenlerim,
Annem, karım, çocuklarım...
Birazdan kesecekler beni!
Başımda dolaşan el, arkamda soluyan yamyam,
Bilseniz nasıl kanatır içimi.
Bir an doğrulup, haykırmak istedim:
"Hangi din, hangi Tanrı, hangi yasadan alırsınız bu emri?"
Anlamazlar biliyorum, anlamadılar da...
Ondandır acım,
Ondandır mahsun, sessiz, vakur bakışım.
Hani bir daha gelebilsem...
Yıldızları, ayı, günü, güneşi görebilsem,
Belki kaldırabilirdim bu acıyı.
Ama biliyorum,
Vaktinden evvel kesilen başım,
Birazcık yanımda dur eylen biraz
Gözlerin aşk meyi dokunur cana
Gönlümü gönlüne vur eylen biraz
Güneşli gökyüzü karanlığında
Kapımıza zulüm dayandığında
Özgürlük düşüyle uyandığında
Gelen günü hayra yor eylen biraz!
Alanda özgürlük sesine geldin
İşçi tulumuyla aklımı çeldin
