Əylənmək xətrinə araya qoyub
Varlılar çaldılar çəpik kasıba.
Üzünə söydülər, təhqir etdilər,
Varlılar vurdular təpik kasıba.
Qara çörək yedi lavaş yerinə.
Hər gün şorba içdi bozbaş yerinə.
Zəhmətlə işlədi, maaş yerinə
Minnətlə verdilər qəpik kasıba.
Bir qız sevdi. Nə qız? Güllər butası.
Amma bu sevginin çıxdı xətası.
Elçiləri qovdu qızın atası,
Sevgisi olmadı şərik kasıba.
Dostu da olmadı kasıbdır deyə,
Kasıbla dost olmaq ayıbdır deyə,
Aç bir çocuk bakışı dağlıyor içimi...
İçten içe suskun bir bakış dökülür
Buruk bir yürek sızısı gözlerimden
Parmaklarımın ucu kavgama bağlıyor beni
Sömürülen insanların arasında!
Çoktan kırağı tutmuş yüreğimin alazı…
Anılar çağlayanı çağlıyor içimde
Ayaklarım yorgunu bedenimi!
Taşımaz oldu özgürlüğe
Madenciyiz, demirciyiz
Çiftçiyiz biz tarımcıyız
Sermayemiz emeğimiz
İşçi-köylü, devrimciyiz
Patron-ağa devletinde
Yıkılası düzeninde
Yoksul haklar çok perişan
Huzur yoktur yeryüzünde
Devrim bizim yüreğimiz
Hiç bükülmez bileğimiz
İşçi yoldaş, köylü kardeş
Yaşasın haklı kavgamız
Çok yücedir birliğimiz
Grev bizim silahımız
Biz direnen işçileriz
Özgürlüktür özlemimiz
İşçi-köylü ordusuyuz
Patronların korkusuyuz
Yıkacağız şu düzeni
Bizler halkın öz gücüyüz
Şu son güneş batmadan
Yaz gülleri solmadan
Dağlara kış gelmeden
Al beni buralardan
Köprüler yıkılmadan
Şu yollar kapanmadan
Nefesim tükenmeden
Al beni bu dumandan
Yaralarım kanıyor
Kalbim derin sancıyor
İçimde burukluk var
Gözyaşlarım durmuyor
Al beni götür beni
Kahır hep yıktı beni
İçimde bir özlem var
Ateşi yaktı beni
Hiç saray, köşk istemem
Ben sevmeden edemem
Felek çekil başımdan
Canlarım var gelemem
Mehmet Çobanoğlu
30.01.2015
İstanbul
Eman nedin neyaran
Destek bidin camêran
Li axa warê me de
Gulan nedin ber kêran
Bêzar nebin hêz rabin
Dil û can em hev re bin
Kurdîstana me rinde
Bikenin em tev şabin
Em çalakin bêguman
Fersend nedin wan şoman
Wan çav berdan axa me
Wan Ereban, wan Roman
Dilê me de agire
Her rengan vedigire
Bo şerê azadîyê
Gelê me hev digire
Îro me re mizgînî ye
Bo me serbilindî ye
Piçek tarî jî nema
Roj me re rizgarî ye
Mehmet Çobanoglu
29.01.2015
Stanbol
Sürüyor...
Bir madenci ;
Bin yıldır
Kazıyor
Kabuğunu kırdığı ışığı bulmak için.
Bin yıldır;
Kayıklar
Çok uzağından geçiyor büyük denizlerin.
Bin yıldır,
Martılardan da uzak
Bir yerde bekliyorlar aşkı bekleyenler.
Limanlar
Esir düşmüş gemilerin...
Güvertesinde
tarih oluyor şimdinin denizcileri.
Bin yıldır;
Tanrılar
Sırtını sıvazladığı şeytanı lanetliyorlar -
bir yıl dönümünü kutluyorum
Garip, hüzünlü...
Ağaçların hışıltısını
böceklerin ötüşünü
dinliyorum...
gecenin üçü aldırmıyorum
Kalemim, defterim, sigaram
seni yaramaz kız seni
seni düşünüyorum...
seni sevmek
ellerinden tutup
gözlerine bakmadan
koşmak istiyorum
düşüncesiz
kimsesiz ...
sen ve ben
bu gece
Aşk dolu
sevgi dolu, sevecenlik dolu
dünya bizim demiyorum
dünya
sen ve ben
duymuyor musun?
Yüzünü görmediğim birine
Kim bilir
Belki de kudret-i kebirime
kendi kibirime.
Yüzü mühim değil
Kesin aşığım
Milyarlarca çağrı vardır çünkü
Nabzımın her vuruşunda
Duru bir çığlığı dinlercesine
Dinlesem her çağrıyı
Beni biz bizi ben ocağına sürsem
İnat isti'dâd örsünde biçimlendirsem
Çimleneceğim
Şu daracık hücrede
Biçimleneceğim.
19 temmuz-1985
Antep Özel Tip Cezaevi hücresi
NAZIM’I ANLATMAK
Denizin dibindeki alabalığın
Yüzgeçlerine takılmak gibi,
Bir şey Nazım’ı anlatmak.
Özgürlüğe kulaç atmak,
Kara parçalarının gözükmediği
Denizin ortasından,
Umutlarını avuçlarına alıp,
Şafak sökmeden önce karaya ulaşmak ve
1961 yazı ortalarındaki
Küba’nın resmini Çizmek gibi,
Bir şey Nazım’ı anlatmak.
Hiroşima’da önce saçları yanan
Kız çocuğunun sonra bedeni yanarken,
Şeker yemeyi düşlediği gibi,
Bir şey Nazım’ı anlatmak.
Ne Müslümanlık ne Hinduizm
Ne de Mecusilik
Birbirinden üstün değil
Terki diyar edilmeyen
Hıristiyanlık
Musevilik de
Herkesin inancı kendine
Tanrısal inançların hepsi de aynı
Bilinen o ki bilimden kaçmak insani bir davranış değil
Ne Sünni’ye ne Şii’ye
Ne de Harici’ye karışılmamalı
Kızılbaşlığa
Fenalığı reva görenler herhalde aklı kıt olanlar olmalı
