Kirpiklerine yıldızlar, yanaklarına ay düşen
Ciğeri yaralım
Şu yaşanan acılar
Hele bir dinsin
Yedi cihan yüreklerde birleştiğinde
Tüm kötülükler bitecek, umutlar yeşerecek
Mavi denizlerde uçan martılar kadar
Yüreği özgür
Her bakışı
Yakamozlar kadar ışıl ışıl
Ölüm suskunluğu
İçinde isyana dönmüş
Kürdistanlı anne
Boynunu bükme karanlığın üstüne
Bir kere “çoktan ok yaydan çıktı”
O hünerli ellerin
Azılı canavarları, katilleri boğacak bir gün
Sele, suya, kara, kışa karşın
Bir ocak kurduk
Ateşi özgürlük
Bir güzel dünya
Vaat edenleriz
İnsanları
Acılı, kederli olmayacak
Ekmeksiz, katıksız, susuz kalmayacak
Her mevsim toprağından çiçekler, güller fışkıracak
Issız çöller ağlayan gökler kaderimiz değil
Yeter artık bu katliam bu zulümüm yeter
Yüreğine saplanmış o hançeri
Çek çıkar
Mor sümbüller, güller
Çiğdemler, kekikler elvan-elvan koksunlar
Bülbüller şakırdasın figan, hüzün kalmasın
Verimli topraklar parçalanmış bedenlere öykünmesin
Kanlı yerlerde kefensiz, mezarsız ölülerimiz olmasın
Bağrı yanık, dili yasaklı anne
Ulu dağlar şahit olsun
Yüreksizler duysun
Zindanlarda
İşkencede
Onurlu her bir direnişte
Yakılan, yıkılan köylerde
Bu uzun özgürlük yürüyüşünde verilen tüm bedeller
Dersimde, Kandilde ve Ağrıda itirazsız oldu sevdamız
Mehmet Çobanoğlu
02. 08. 2015-
İstanbul
