Herkese ayrı ayrı hesap veren biri, özgürlükten bahsedemez. Bir geminin bir kaptanı olur.
Zorla güzellik olmaz. Kimse kimseyi zorla elinde tutamaz. Kimse kimseyi kendisiyle birlikte olmaya, beraber çalışmaya, üretmeye zorlayamaz. Güvenle tutulur, sevgiyle gönlünden bağlanır. Öyle güçlü bir bağla bağlanır ki ucunda ölüm bile olsa koparamazlar. Güven ve Sevgi, yeryüzündeki en sağlam bağdır. Çelik halatlardan, prangalardan daha güçlüdür.
Gönül, camdan kırılgandır. Bağırmak, bir kötü söz veya istemli istemsiz bir darbe yeter, dağıtmaya. Hani kırılmaz bardaklar, tabaklar vardır ya darbelere dayanıklı… Öyle darbeler alırlar ki vız gelir onlara! Fakat öyle bir noktalarına düşerler ki tuzla buz olurlar.
Bazen de güven bitmişse uzaklaşmakta fayda var. Kendimizi tezgâh kenarlarından, masa uçlarından, ortalardan raflara çekmeyi bilmeli, dolapların güvenliğinde hissetmeliyiz. Kırmamak kolaydır. Kırılmamak çok zor... Dostluklarımızın, çalışmalarımızın devamını istiyorsak, kırılacağımızı anladığımızda, uzaklaşmalıyız. Bir süre için uzak kalmak, ayrılıktan daha iyidir.
Yeter ki her güzel anın, ustalığın ve her iyi davranışın değeri, gerektiği kadar bilinsin.
İnsanlar arasında şiddetle ihtiyaç duyulan, dürüstlük, güvenilirliktir. Kendimizden bu konuda sonuna kadar emin oluruz. Karşımızdakinden de en az kendimiz kadar güvenilir olmasını isteriz. Tam bir huzurlu bir çalışma yapabilmemiz için, en gerekli duygu budur.
Dünyada arkadaşlarımız arasında en çok ihtiyaç duyduğumuz güvendir. Güvenirsek severiz, sayarız, çalışırız, üretiriz. Güven, en çok ihtiyaç duyduğumuzu sandığımız sevgiden de saygıdan da önce gelir. İşte, ancak bu üçü bir arada olduğunda, beraberlikler üçayaklı taburenin üstünde durabilir hale gelir.
İnsan, en çok en yakınlarındakine güvenmek ister. Daha sonra da ilişki kurduğu herkese… Anaya, babaya, evlada, komşuya, bakkala, kasaba, manava, sütçüye, doktora, avukata, hâkime, parlamentere, hükümete, devlete, belediyesine, partisine, ekibine ve çalışma arkadaşlarına kısaca yaşamında bulunan herkese, herkese…
Güvenemediğimiz kimseler, hayatımıza girdikleri gibi çıkarlar. Kaybımız olmaz. Yerlerine dürüst kişileri bulmaya çalışırız. Bulamasak da çok üzülmeyiz.
Yeryüzündekilerin hepsi hilebaz veya dolandırıcı olsun; zararı yok, tahammül edebiliriz. İsteriz ki en yakınımızdakiler öyle olmasın! Malımızı, canımızı, namusumuzu, sevgimizi, dostluğumuzu, çalışmalarımızı emanet edeceğimiz, sevdiğimize değsin. Layık olsun, sevgimize, ilgimize...
O zaman canımız feda olsun onlara!.. Bize huzur, güven ve mutluluk verene!..
Ülkemin güzel insanlarına Huzur ve güven dolu bir hafta diliyorum.
Saygılarımla
Ali Cemal Türkmen
