yapamayacağını düşünen yapamaz.
Bu değişmez ve tartışılmaz bir kuraldır.”[1]
William Butler Yeats’in, “Her şey tepetaklak, merkez tutunamıyor/ Mutlak anarşi kaplamış yeryüzünü/ Basıyor her yanı kana bulanmış sular/ Ve her yerde masumiyetin defin töreni var/ İyilerin kalmamış hiç itikadı/ Kötülerse en yoğun tutkularla dolu/ Ama bu noktaya nasıl oldu da geldik?/ Ve bu gidiş nereye?” dizeleri bugün(ümüz)ü çarpıcı biçimde anlatır.
not: 6 yıl önce yazdığım bu makale Dersim - Tunçeli tartışmasının güncelleşmesi üzerine yeniden yayınlanmıştır.
Adil Okay
“Tanıyamadılar beni/ Pasaportta rengimi emen gölgede/ Yaralarım bir sergiydi onların nezdinde…/ Tüm gözler benim alnımdaydı/ Ama onlar/ Tümünü sildiler pasaportumdan…/
Ellerimle işlediğim toprakta bir utanç…/ Benim uyruğum/ Tüm yürekleridir insanların/
Varsın alınsın pasaportum…” Mahmud Derviş
Kâbus
muhalefeti yapacağı
çok şey vardır.
Bunların en azı,
eleştiri getirmek,
soru sormaktır.”[2]
Ortada sistemli, ısrarlı, süreğen bir yanlış var. Coğrafyamızın devrimci-sosyalist örgütlerine, tekil devrimci bireylere, ama aynı zamanda hareketin kendine; ve bu nedenledir ki, kurmayı düşlediğimiz geleceğe zarar veren bir yanlış.
İslam Din Şeriatı (Hukuk) Bir Aldatmaca mı?
1500 yıldır insanların bilincine hep İslam, dünyanın en barışçıl, en insancıl ve Allah'ın adaletini savunup uygulayan iddiasıyla bugünlere geldi. Bizde İslam'ın gerçekten insanlık yolunda hizmet edip etmediğini bir kez daha anlamak için, alt başlık şeklinde incelenmesine ihtiyaç olduğunu düşündük.
Göbeklitepe ve civarındaki hayvanları avlayarak yaşayan bu kabilelerin önderleri vahşi hayvanlara hükmetmesini bilen, doğayla mücadelede diğerlerine göre özel yeteneklere sahip insanlardı. Daha sonra kabileler, liderlerini ve totemlerini kutsayarak Göbeklitepe’deki yerlerini aldılar. Önceleri 50-100 kişiden oluşan bu klanlar için ateş hayati derecede önemliydi. Ateşi yakmak zor ve zahmetli olduğundan her klan ocağındaki ateşi sürekli yenilemek zorundaydı. Ocak sahibi olmak, ateş sahibi olmak demekti.
