“Kafanı kaldırdığında gökyüzünü görüyor musun; işte orası senin memleketindir”; “Romanın malını eşeğe yüklemişler dolmamış, keyfini deveye yüklemişler almamış,” diyen -“öteki”nin de “öteki”si- Romanlar’dan söz etmek acıların tarihinde kulaç atmak gibidir.[2]
Kolay mı?
Adil Okay
10 ARALIK İNSAN HAKLARI HAFTASI’NIN BANA DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ
VEYA HALKLAR KARDEŞ Mİ?
Gerek ülkemizde gerekse dünyada İnsan hakları açısından kara bir tablo var. Dünyanın dört bir yanından insan hakları ihlalleri haberleri geliyor. Bu koşullarda biz nasıl İnsan Hakları haftası kutlayacağız. Buna yanıt vermeden önce bu haftanın önemine ve çıkış nedenlerine değineyim:
Süryanice, İbranice ve Arapça kökenli kelimelerden türetilmiştir. Her dört topluluğun dilinde metafizik felsefi mantıkla, Allah ve Allah adıyla oluşturulan en yüksek, en doğru kural, adalet anlamındadır. Bu dört topluluk mevcut kavramları gerçeklik olarak ta ifadelendiriyor.
Düşünceyi susturmayı denemek, her şeyden önce, insan aklının en büyük aldanışıdır. Çünkü kelimeler ne hapislerde kalabilir ne de boyunduruk altına girebilir. Bir şairin gözaltına alınması, sadece bir bireyi hedef almak değildir; bu, insanlığın en temel haklarının yok sayılmasıdır. Ama bilmedikleri bir şey var: Her susturulan şair, her yasaklanan düşünce, toprağa düşen bir tohum gibi, eninde sonunda bir başka şekilde filizlenir.
imgelerle düşünmektir.”[1]
Hep derim: İnsan(lık)ın ekmeğe ve düşe gereksinimi “olmazsa olmaz”ken; sinemanın düşünün gücü de asla unutulmayıp, “es” geçilmemelidir.
