Her yeni gün, daha büyük katliamlara gebe…
Ülkemiz ve coğrafyamız her gün yeni ölümlere, yeni katliamlara gebedir. Ortadoğu coğrafyası, Irak, Suriye ve ülkemizde her gün daha fazla ölüm, katliam haberleri alıyoruz. Katliamlardan, vahşetten, ölümlerden çekilen acının, hüznün, çaresizliğin feryatları Ninova’dan Şengal’e, Maan’dan Humus’a Varto’dan, Amed’e, Mardin’e ve giderek ülkemiz topraklarının dört bir yanına yayılıyor.
Hepimizin bildiği gibi ABD, onlarca yıllık rüyası olan, halkların direnişleri sonucu bir türlü gerçekleştiremediği Büyük Ortadoğu Projesini (BOP) cilalayıp isim değiştirerek Genişletilmiş Orta Doğu ve Kuzey Afrika Projesi (GOKAP)olarak uygulamaya karar verdi. Geçtiğimiz yıllarda Kuzey Afrika ülkelerinde ardı ardına adına Arap Baharı denilen, oysa bahardan çok, söz konusu coğrafyanın yeniden kasırga, tufan görmüş bir şekle büründürülmesi olan bir dizi darbe girişimlerini, tüm haksız ve kirli savaş yöntemlerini de uygulayarak kendisine kukla hükümetler oluşturarak uygulamaya başladı..
“Varlığımın tek nedeni oğlum Savaş,” diyordu da başka bir şey demiyordu. Savaş’ın yirmi ay süren askerliği boyunca kendisine çektirdiği sıkıntıyı, çileyi, kimi görse yoldan alıkoyup zorla anlatıyordu. Anlatırken de yeniden yaşıyordu o günleri. Gözleri büyüyor, kaşları çatılıyor, renkten renge giriyordu. Böylece stresini atıyordu. Anlatmasa sanki çatlar giderdi.
Bu beklentiler ışığında 1990’lı yıllarda Pir Sultan Abdal Kültür Derneği (PSAKD) ve Hacı Bektaş Veli Kültür Tanıtma Dernekleri (HBVKTD), şimdiki ismiyle Alevi Kültür Dernekleri (AKD) öncülüğünde sürdürülen çalışmalar sonucu isminde ortak değer olan “Alevi”sözcüğünü de barından bir üst çatı örgütü, yani Alevi Bektaşi Federasyonu (ABF) 2002 yılında kuruldu. ABF, PSAKD (74 şube), AKD (108 şube), HBVAKV (39 şube), Alevi Dernekleri Federasyonu -ADF (13 şube) ile tek şubelik kurumlar olmak üzere yaklaşık 280 dernek ve bu derneklerin yüz binlerce üyesinden oluşan örgütlenmedir.
Bugün yeryüzünde varlığını sürdüren her toplumun arkasında bir söylence vardır. Türklerin Ergenekon’u, Almanların Nibelunga’sı, İngilizlerin Beowulf’u, Pers toplulukların Newroz’u; ya da İslam, Yahudi ve Hıristiyanların dini söylencelerini düşünün...
Aşağıya aldığım paragraf çok önemli;
“Davacının sunduğu kitap ve yazılarda görüldüğü üzere yazarların çoğu genellikle Ali’den “Allah’ın Aslanı” ve buna benzer şekilde bahsetmektedirler. Bazı şiirlerde daha değişik ifadelerin bulunması Aleviliğin İslam’ın dışında olduğu anlamına gelmez.” derken kendince bir yorum yapmakla kalmayıp aynı zamanda çok önemli bazı gerçekleri sizlerden saklamıştır, nedir bu çok önemli gerçekler:
“SİZ MÜSLÜMANSINIZ, VAYNAHT (Weinacht) KUTLAMAZSINIZ, SİZİN DİNİNİZE GÖRE GÜNAHTIR O NEDENLE VEREMİYORUZ”
Adam haklıydı fakat o an ne olduysa bilemiyorum dedim ki;
“TAMAM AMA BEN ALEVİYİM, CAMİYE GİTMEM, NAMAZ KILMAM, ORUÇ TUTMAM, ZATEN TÜRKİYE’DE DE BU YÜZDEN KATLİAMA UĞRUYORUZ, MARAŞ VE ÇORUM’U DUYMUŞSUNUZDUR” dedim.
Tabi ki o an için ağzımdan öylesine çıkmıştı bu sözler, yaş yirmi, bilinç sıfır, ayrıca karşımda duran kişi bir devlet memuru, Alevi’yi belli ki hiç duymamış.
