yılmaz elagöz

Derwêş , li ser nivînê xwe  razabû. Lihêfek kevn û bipîne li ser wî bû.  Linghên xwe   kişandibûn ber bi zikê xwe ve û destên xwe li ser newqa  xwe girêdabûn. Destên wî hişk û bi damarên mor  nixumandî bûn. Devê wî yê bêdiran vekirî bû û weku şikeftek tarî dixuyayî.Her carê ku bêhna xwe dikişand , dengekî fîtikî ji qirika  wî derdiket.Nexşên rûyê  wî tev qermiçî bûn û gepên wî  çûbûn xwarê.Enîya wî fireh û  xetên kûr lê bûn.Du birîyên stûr weku devîyan ketibû ser  çavên wî. Ew çavên hişîn û bêronî ku ketîbûn kortê.