yapamayacağını düşünen yapamaz.
Bu değişmez ve tartışılmaz bir kuraldır.”[1]
William Butler Yeats’in, “Her şey tepetaklak, merkez tutunamıyor/ Mutlak anarşi kaplamış yeryüzünü/ Basıyor her yanı kana bulanmış sular/ Ve her yerde masumiyetin defin töreni var/ İyilerin kalmamış hiç itikadı/ Kötülerse en yoğun tutkularla dolu/ Ama bu noktaya nasıl oldu da geldik?/ Ve bu gidiş nereye?” dizeleri bugün(ümüz)ü çarpıcı biçimde anlatır.
Fatma Girik’in, “Eyvah! O da mı gitti? Sinemaya hayatını adayanlar bir, bir gidiyor. Değerleri bilindi mi bilmiyorum,”[2] dediği O; coğrafyamız “sinemacılar kuşağı”nın usta yönetmenlerinden; ‘Susuz Yaz’ ile ilk büyük ödülü Altın Ayı’yı kazanan; aralarında ‘Sevmek Zamanı’, ‘Yılanları Öcü’ ve ‘Kuyu’nun da olduğu klasiklere imza atan Metin Erksan’dı ve 4 Ağustos 2012’de aramızdan ayrıldığında 83 yaşındaydı.
* * * * *
tercihlerin toplamıdır.”[1]
Søren Kierkegaard’ın, “Can sıkıntısı, kendi olmayı reddetmenin çaresizliğidir,” uyarısına atfen; can sıkıntılarının karşısına gülümseyerek dikilip; Emmanuel Kant’ın, “Hayatın çeşitli güçlüklerine karşı… gülmek,” sözlerini benimseyenlerdendi.
* * * * *
Tiyatrocu, sinemacı, televizyoncu, balık restorancısıydı; Metin Akpınar’ın deyişiyle “Parayı kullanmayı bilmeyen”di…
ile değil, o güce karşı
koydukları için yükselirler.”[2]
Bertolt Brecht’in, “Ondan beridir ki, umudu var dünyanın,” tümcesi…
Ya da Behçet Necatigil’in, “Ya ümitsizsiniz./ Ya da ümit sizsiniz./ Ya çaresizsiniz./ Ya da çare sizsiniz,” dizeleri…
Veya Immanuel Kant’ın, “İnsanlar ışığı görmez, ışıkla görür,” saptaması bana hep 30 Mart 1972’nin Kızıldere’si anımsatır…
Yaşamak; bütün adetlerden uzak
Yaşamak…”[1]
‘Kurabiye’ başlıklı hikâyesinde, “Yarın hemen yarın, bu ışıkların içinde bizim ışığımızın da yandığını göreceğiz. Bu ışığı başkaları gördükleri zaman, içlerinde, bir şehirde bir ışık yakmak arzusu kımıldanacak,” umuduyla var olan Sait Faik Abasıyanık Burgazada’lıydı.
I.1) Gazete ve TV
Iı) Türk(İye) Medyası
Iı.1) Durum = Baskı + Sansür!
Iıı) Biraz da (Cinayetler) Tarih(İ)
Iv) Hâl ve Gidiş: Sermaye Değişimi
V) Egemen Medyanın Hâli
Vı) Alternatif Devrimci Medya
“Ydd”Li Bugün!
İnsan Olmak ve Kalmak
“İşimizi Geri İstiyoruz”
Mücadelenin Özelliği
Etiği ile Hayal Kurmak
Enternasyonalist, Öncü Sınıf Savaşımı
“Ne Yapmalı?”
“Ne Olacak” Mı?
“İyice bilin ki, bir değil bin kez
ölmem gerekse de,
doğru bildiğimi yapmaktan
Yürek acıya
Ölüm hep bana bana mı
Düşer usta?”[1]
29 Kasım 2018’in akşam saatlerinde yaşamını yitirdi; çırakları yetim bıraktı.
74’ünde hayata veda ederken; iz bıraktı da gitti; iz bırakmak önemlidir…
* * * * *
“gününü umuda ayarla” derdi ve her daim umutluydu; “hep taze tuttum sevincimi,/ avluda diz boyu kar,/ elimde kır çiçekleri,” dizelerindeki üzere…
Ötesi ya hatıralarda bir iz,
ya da hayâllerde bir umuttur.”[1]
Zor; hem de pek zor(lu) günlerden geçtiğimiz; zamanın ruhunun da böylesine biçimlen(diril)diği güzergâhtayken; işlerin iyi gitmediği bir “sır” değil…
