I.1) “TÜKETİM ÇAĞI”NDA İNSAN(SIZLIK)
I.2) YABANCILAŞMA!
I.3) İLK ARA SONUÇ: İNSAN(IMSI)!
I.3.1) KORKU…
I.3.2) YALAN(CILAR)!
I.4) POSTMODERN İNSAN(INIMSI)LIK…
II. AYRIM: “YENİ(DEN) ORTAÇAĞ”!
II.1) EŞİTLİKÇİ-ÖZGÜRLÜK…
II.2) KAPİTALİZMİN “KÜLTÜR(SÜZLÜĞ)Ü”
ADANA’DAN 1915’E SOYKIRIM: YAĞMA, YIKIM, KATLİAM
ÖTEKİ TÜRKLER
ERMENİLERİN BUGÜNÜ=HRANT+KAMP ARMEN
“BUÇUK MÜNEVVER(LERİN)TAVRI”(!?)
RESMİ DURUŞ, DEVLET TAVRI, “TANIMA”(!)
AKP ÖZRÜ(?) MÜ(!)
YÜZLEŞME, TANIMA, TAZMİNAT
VE 2015 PARANTEZİ!
T.“C”NİN KÜRT SORUNU!?
“SON” GÖRÜŞMELER: “HUDEYBİYE OLAYI” MI?
“BARIŞ” VE İSMAİL BEŞİKÇİ’NİN UYARILARI
BİR “HATIRLATMA”
1
KÜRTLER VE ORTADOĞU[1]
ABD Dışişleri Bakanı John Kerry’nin, “Ortadoğu ve Kuzey Afrika’da devasa bir dönüşüm
gerçekleşiyor. Bu, Osmanlı İmparatorluğu’nun yıkılışından bu yanaki en büyük değişimdir,” notunu düştüğü
hareket; “Ne oldu, ne oluyor?” sorusunun da muhatabı olurken; Hakan Albayrak’ın, “Bu Devrimler Bizim”[3]
I) CHÁVEZ’İN EMPERYALİZM KARŞITLIĞI
I.1) DIŞ İLİŞKİLER İLE DAYANIŞMA
II) CHÁVEZ GERÇEĞİ
II.1) HAYATI VE DEDİKLERİ…
II.2) NEDEN ÖNEMLİYDİ?
II.3) YAPTIKLARININ -DETAYLI- DÖKÜMÜ
II.3.1) EKONOMİK AÇIDAN
II.3.2) SOSYAL AÇIDAN
II.3.3) SİYASAL AÇIDAN
II.3.4) BİR KERE DAHA: OLANLAR, YAPILANLAR
I.1) DİN MESELESİ
I.2) İSLÂMA KENAR NOTLARI
I.1.1) ‘ULÛ’L-EMR’E İTAATİN TEKÇİLİĞİ
I.1.2) “İSLÂM BARIŞ DİNİ” MİDİR?! YA DA MEDİNE VESİKASI…
I.1.3) SİYASAL İSLÂM
I.3) IŞİD GERÇEĞİ
I.3.1) DEVLETLEŞEN “ÖLÜM KÜLTÜ”: IŞİD
I.3.2) IŞİD’İN MARİFETLERİ
I.3.3) IŞİD NEYİN ÜRÜNÜ(DÜR!)?
I.3.4) IŞİD’İN ŞECERESİ
Yaşamak, insan kalarak.”[2]
4. Yargı Paketi’nin 6459 sayılı yasasıyla ‘Özel Yetkili Mahkeme’ler konusundaki tadilatla davam Adana’dan Hatay’a nakledildiği için karşınızdayım.
Savunmam için 4 Nisan 2014 tarihine ertelenen T.C. Adana 10. Ağır Ceza Mahkemesi’nin (TMK 10. Maddesi ile Görevli) Dosya No: 2012/74 Esas; Duruşma Tarihi: 24 Ocak 2014; Celse No:5’deki oturumunda, Cumhuriyet Savcısı Ahmet Mithat Temel’in (39744) esas hakkında mütalaasında şunlar denilmişti:
W. Shakespeare’in ‘Macbeth’indeki, “En büyük acılar, kaygılara döndü, ölüm çanları kimin için çalıyor soran yok. Doğru insanların ömrü tükeniyor. Başına takılan çiçeklerden daha çabuk. Hasta olmadan ölüveriyor insanlar,” satırlarıyla betimlenmesi mümkün olan bugünün Türkiye’sinden söz etmek kolay değil…
Çünkü N. G. Çernişevski’nin, ‘Prolog’unda, “Zavallı bir ulus; tepeden tırnağa köleler ulusu; hepsi köle” sözlerini çağrıştıran bugüne ilişkin olarak; Ulvi Arı’nın, “Türkiye’de en çok icra edilen sanat mimdir. Çünkü kimse konuşmuyor,” demesi boşuna değildir! Her neyse…
ve yeni bir söz söylemek,
insanların en korktuğu şeylerdir.”[2]
Coğrafyamızda tehlikeler, imkânları çoğaltarak büyütürken;
Karl Marx’ın, “Tarihi üreten onun kötü yanıdır,” saptamasının altını ısrarla çizip:
“1. Köpürerek koşuyordu atlarımız/ Durgun denize doğru.
2. Bu uçuş, güvercindeki,/ Özgürlük sevinci mi ne!
3. Öpüşmek yasaktı, bilir misiniz,/ Düşünmek yasak,/ İşgücünü savunmak yasak!
4. Ürünü ayırmışlar ağacından,/ Tutturabildiğine,/ Satıyorlar pazarda;/
Emeğin dalları kırılmış, yerde.
5. Işık kör edicidir, diyorlar,/ Özgürlük patlayıcı./ Lambamızı bozan da,/
“TÜRKİYE TÜRKLERİNDİR”
KEMALİST REALİTENİN ASLI!
“CUMHURİYET” KAZANIM MIDIR?
ERMENİ SOYKIRIMI FASLI
“SEYFO”NUN SÜRYANÎLERİ
“73 FERMAN”LI ÊZÎDÎLER
“ETNİK TEMİZLİK” KURBANI RUMLAR
PONTUS FACİASI
YAKILAN İZMİR!
VE MÜBADELE…
