Geçtiğimiz günlerde Karaman’da Ensar Vakfı adlı sözde eğitim kurumunda sekiz – on yaşlarındaki toplamda 45 erkek öğrenciye cinsel istismarda bulunan bir öğretmenin 10 çocuğa tecavüz ettiği polis raporuyla belgelendi. Medya ve basın organlarında yer alan bilgilere göre de şüpheli kişinin Ensar Vakfı ve Karaman Anadolu İmam Hatip Lisesi ve İmam Hatip Lisesi Mezunları ve Mensupları Derneği’ne yakın kişilerin kiraladığı evlerde ders verdiği iddia ediliyor.
1. Akademisyenler bugüne kadar imza kampanyalarını çeşitli toplumsal sorunlar tepkilerini göstermek için kullandı. Akademisyenlerin ve araştırmacıların bu tepkisi hiç bu kadar yoğun bir saldırı ile karşılaşmamıştı. Bu saldırıları nasıl değerlendiriyorsunuz?
dünyayı değiştirmede
-özgürleştirmede- birleşirler.”[1]
Yeni Kapılı yoldaşlarım, “Sanatın Sınıfı” başlıklı bir sunum istediler benden. Dolayısıyla konuşmamın başlığını onlar koydu. Bana kalsaydı: “Sanat Siyasal ve Sınıfsaldır” derdim…
Evet, benim için “Sanat Siyasal ve Sınıfsaldır”.
Biliyorum, bu saptamam kimilerine, özellikle de “sanat sevicileri”ne çok katı ve köşeli gelecek.
Ama ben bu tutumda ısrarlıyım. Çünkü sınıflı bir toplumda, beşeri olan her şeyin -nihai kertede- siyasal ve sınıfsal olduğundan şüphe duymuyorum.
Gelo ew ki ye / Jı wé da te ye /
Çı bejnik le ye / We ki reyhan e /
Navé wî Alîşer e / Him mér e him reyber e /
Li çiya ye Koçgîriyê zulfîkare
Öncelikle bilinmelidir ki, 1921 yılında Koçgiri (2), 1930'da Zilan ve 1937-38'de Dersim’de yaşananlar, resmi tarih belgelerinde tahrif edilerek gösterilmeye çalışıldığı gibi asla isyan değil, birer katliamdır. Hatta Dersim 1937-38 bir soykırım girişimidir.
“Bir yapının gerçeği
en iyi, onun en aşırı
durumunda görülebilir.”[2]
Berfo Ana’yı tanır mısınız?
12 Eylül darbesinin ardından Kars’ın Göle ilçesinde evinden gözaltına alınarak kaybedilen Cemil Kırbayır’ın 100 yaşını aşmış annesini, faili meçhul ve kayıp yakınlarının sembolünü.
"Rumların 1, Ermenilerin 2, Yahudilerin 3 ve Süryanilerin 4" rakamı ile numaralandırıldığını itiraf etti.
Bundan anlaşılacağı gibi yıllardır, İttihat Terakkinin "tek dil, tek din, tek millet" anlayışına ve asimilasyon politikalarına karşı "Eşit Yurttaşlık Hakkı Mücadelesi" veren Aleviler ile “Ana dilde Eğitim” ve “Kürt kimliği” üzerindeki baskıların kaldırılması mücadelesini veren Kürtler, eşit yurttaş olmadıkları gibi, bir 'Soy Kodu' numaralarına bile sahip değillerdir…
Zarfında mapushane kokusu
Tanımam çoğunuzu
Oturup bir çay içmişliğimiz yoktur
Ne de görmüşlüğümüz
Bir sigara içimi
Ama Nâzım’ın dediği gibi
Bir gün ölebiliriz yan yana aynı siperde
Aynı ekmek, aynı hasret, aynı hürriyet için.”[2]
ADANA’DAN 1915’E SOYKIRIM: YAĞMA, YIKIM, KATLİAM
ÖTEKİ TÜRKLER
ERMENİLERİN BUGÜNÜ=HRANT+KAMP ARMEN
“BUÇUK MÜNEVVER(LERİN)TAVRI”(!?)
RESMİ DURUŞ, DEVLET TAVRI, “TANIMA”(!)
AKP ÖZRÜ(?) MÜ(!)
YÜZLEŞME, TANIMA, TAZMİNAT
VE 2015 PARANTEZİ!
iyi bir Ermeni’yimdir,
iyi de solcuyumdur.
İkisi bir arada olunca
belasındır sen bu ülkede.”
30 Aralık 2015 günü İstanbul, Ankara ve İzmir’den yüzü aşkın insanla Diyarbakır’da buluştuk.
Amacımız, bir ayı aşkın süredir bir bölümü devlet kuşatması altında olan kentte yaşanılanlara tanıklık etmekti.
Ettik... Ölülerini günlerdir sokaktan alamayan babaların, kardeşlerin sessiz çığlıklarına kulak verdik. Bir oğlu
Başbakan Ahmet Davutoğlu, Sur'un “mimari dokusuna zarar vermeden restore edileceğini”, İspanya’daki Toledo şehrinin bir benzerini inşa edeceklerini söylerken, iki ayı aşkın süredir şehri havanlar, bazukalar, tank ve panzerlerle bombaladıklarını, asker, polis, özel harekâtçısıyla tarumar ettiklerini, kentte sağlam bina bırakmadıklarını, bodrumlarda çok sayıda yaralının hastaneye götürülmesine, cenazelerin defnedilmesine dahi izin vermediklerini, Hitler faşizmini aratmayan bir anlayış sergilediklerini unutmuşa benziyor.
