veya sora olduğunun fazla bir önemi yoktur. Önemli olan çağın gerçekliğine ve mevcut sosyal, maddi koşullara göre, doğru ahlâk ve teoriye paralel adaletin uygulanmasıdır. En ileri teoriye sahip olunsa dahi, doğru uygulanmıyorsa o da büyük bir yozlaşma ve çöküştür.
İnsanın çocukluğunda geçen olayları kaleme dökmesi edebiyatın sunduğu en önemli imkânlardan biridir. Yazar geçmişte kalan olayları yazarken yaşananları olduğu gibi anlatmaya özen gösterir. Olmuş bitmiş, etkisi sönmüş bir yaşantının olduğu gibi geleceğe aktarılmasında beis görmez. Belki de İnsan çocukluğuna karşı hiç olmadığı kadar dürüst davranır.
Ama sevincin hemen ardından şu soru gelir:
“Nerede kalacak?”
İşte bugün birçok gencimizin üniversite yolculuğu bu soruyla başlıyor.
Devlet yurdu çıkmayan öğrenci özel yurda yöneliyor. Özel yurt pahalıysa kiralık ev arıyor. Kira, depozito, faturalar, ulaşım ve yemek masrafları derken eğitim, aileler için ağır bir ekonomik yük haline geliyor.
(Yönetim) varlığıyla mümkündür. Sürekli başkalarının otoritesi altında yaşayan kültürlerde karmaşalar içerisinde asimile gerçekleşir. Aleviliğin en az 3000 yıllık dil, inanç kültürel geçmişi olduğu halde, son 1000 yıllık evrede iyimser tablo göremiyoruz Bu yüzden Aleviler doğru, gerçekçi bir aydınlanmayı gerçekleştiremediler..
anadilleri ve bu dil ile icat ettikleri kültürel yapıları belirler. Devşirme dil ve dine dayanan ulusal yapılar zehirli atık gibidir, bulaştığı her şeyi öldürdüğü için, din temelli olup gerçek anlamda gelişmiş bir ülke ve toplum dünyada görülmüş değildir.
Cumhuriyetten bu güne kadar, Aleviler resmi (Anayasal) olarak kabul edilmiş bir topluluk değiller. Bu yüzden devşirme Türk devlet oluşumları, asırlardır toplumun bilinçaltına yerleştirdiği İslam din Arap ırkçılığından kaynaklı, Aleviler devlet ve toplum tarafından zındık topluluk olarak görülmektedirler. Bu algı, tüm devlet ve özel kurumlarda, temel kültür olarak yerleştirilmiştir. Resmi ve gayri resmi bu durum, İslam’a mesafeli duranlar için aşağılanarak yaşamaktır. Gel ki İslam’ı kabul edenlerin yaşantıları da Alevilerden farklı değil.
Nâzım Hikmet’in, “Bize türkülerimizi söyletmiyorlar Robson/ İnci dişli, zenci kardeşim/ Kartal kanatlı kanaryam/ Türkülerimizi söyletmiyorlar bize/ Korkuyorlar Robson, şafaktan korkuyorlar,/ Görmekten, duymaktan, dokunmaktan korkuyorlar,” dizeleri müzikten ne anladığımın özetidir sanki.
siyasetteki etkilerini gün yüzüne çıkarmak gerekir. Önce kendimizin kim olduğunu teorik, siyasal ve askeri olarak, nasıl bir güce veya etkiye sahip olunduğu netleştirilmeden, söylenenlerin bir anlam ifade edip etmediği anlaşılmaz. Siyasi olarak örgütlü bir şekilde belirli bir aşamaya gelmemiş her sosyalist örgüt, parti ve bireylerin, herkesi kurtaracakmış gibi sloganik paylaşımlar yapması, kendini tatminden öte hiçbir anlam ve etkiye sahip olmadığı, gelinen noktadan açık şekilde biliniyor.
inanç ve duygusallıktan uzak, bilimsel ilkeler çerçevesinde objektif ifade edilmelidir. Objektiflikten uzak ideolojik, duygusal ifadeler, çözüm yerine hep karmaşalar yaratmıştır.
Varto’da geçmişten gelen geleneksel bir direnç damarı vardır. Bu damar defalarca kırıma maruz kalsa da asla yok edilmedi. Bugün uluslararası sermaye ve yerli iş birlikçileri; Varto’nun toprağına, suyuna göz dikmiştir. Doğanın yıkımına, köylülerin sürülmesine neden olan bu yağma projesine karşı çoban ateşini yakan, görkemli uyanışı sağlayan Çayan’dı.
