Makale

etmek görünenden daha karmaşık bir durumdur. Bunun temelindeki birinci karmaşıklık ve içinden çıkılması zor olanı, söz konusu devlet yönetimleri ve toplum, kendi değerleri üzerinden değil, yabancısı oldukları değerler ve metafizik söylencelerle kimlik, kişilik kazanmalarıdır.

Bu yüzden genel olarak insanlar haksızlık ve hatalarını kolayca kabul etmeyen yüksek bir egoizme sahiptir. Tutuculuk ve ötekileştirici hastalıklı bu durum, eğitim ve genel kültürü yeterli olmayan birey ve toplumlarda daha derin şekilde görülür. Düalist karaktere sahip insanın ahlâklı, dürüst özelliğinin etkin, belirleyici olmasının tek yöntemi doğru, gerçek, bilimsel, yeterli, özgürlükçü eğitim ve kültüre sahip olmasına bağlıdır.

insan için en büyük değer ahlâklı olmaktır. Ahlâkı öyle ya da böyle zedelenmiş insanın tüm değerleri sahtedir. İstisnalar hariç insanların sahte değerlerle yaşadığını, en ufak maddi manevi çıkar söz konusu olduğunda, anında her türlü değeri ayaklar altına alan yaşamlarından biliyoruz. Bu da insanın sahte ve üçyüzlü olduğunu ifade ediyor. İnsanları bu sahte değerlere sahip kılan en büyük etkense devlet yönetimleridir.

İnsanda ve toplumlardaki karakter sapması yalnızca 21. Yy da gerçekleşen bir durum değildir. İlkel komünal, köleci, kapitalist, sosyalist ve modern her çağda, sürekli büyük karakter sapmaları gerçekleşmiştir. Günümüzdeki karakter sapmasının eskilere göre, en büyük farkı hem insan topluluklarının nüfus olarak aşırı derecede çoğalması hem de teknik, iletişim, ulaşım araçlarının astronomik düzeyde gelişmiş olmasıdır. Bu da günümüz dünyasında yaşanan tüm olayları, herkesin duyması ve görmesi sonucunda, sanki öncesine göre daha büyük karakter sapması olduğu kanaatini oluşturmaktadır.