Adil Okay
10 ARALIK İNSAN HAKLARI HAFTASI’NIN BANA DÜŞÜNDÜRDÜKLERİ
VEYA HALKLAR KARDEŞ Mİ?
Gerek ülkemizde gerekse dünyada İnsan hakları açısından kara bir tablo var. Dünyanın dört bir yanından insan hakları ihlalleri haberleri geliyor. Bu koşullarda biz nasıl İnsan Hakları haftası kutlayacağız. Buna yanıt vermeden önce bu haftanın önemine ve çıkış nedenlerine değineyim:
Süryanice, İbranice ve Arapça kökenli kelimelerden türetilmiştir. Her dört topluluğun dilinde metafizik felsefi mantıkla, Allah ve Allah adıyla oluşturulan en yüksek, en doğru kural, adalet anlamındadır. Bu dört topluluk mevcut kavramları gerçeklik olarak ta ifadelendiriyor.
Düşünceyi susturmayı denemek, her şeyden önce, insan aklının en büyük aldanışıdır. Çünkü kelimeler ne hapislerde kalabilir ne de boyunduruk altına girebilir. Bir şairin gözaltına alınması, sadece bir bireyi hedef almak değildir; bu, insanlığın en temel haklarının yok sayılmasıdır. Ama bilmedikleri bir şey var: Her susturulan şair, her yasaklanan düşünce, toprağa düşen bir tohum gibi, eninde sonunda bir başka şekilde filizlenir.
imgelerle düşünmektir.”[1]
Hep derim: İnsan(lık)ın ekmeğe ve düşe gereksinimi “olmazsa olmaz”ken; sinemanın düşünün gücü de asla unutulmayıp, “es” geçilmemelidir.
kendini köleliğe zincirleyense daha çoktur.”[1]
James Joyce’un, “Başkalarının efendisi de olma, kölesi de,” haklı ifadesine bir mim koyalım; ama ücretli köleliğin yeryüzünü kasıp kavurduğu hâl(imiz)de, köleliğin nihayet erdiğinden kim söz edebilir ki?!
“Kölelik kaldırılmadı, sadece bütün renkleri kapsayacak biçimde genişletildi,” diyen Charles Bukowski haklı; tıpkı, “Kimse görmese de zincirlerimiz var; bize özgür dense de köleyiz,” vurgusundaki gibi Oscar Wilde’ın…
Çok sıkıntılı günlerden geçiyoruz ve demokratik yaşam gün geçtikçe çok daha zorlaşıyor.
Ülkemizde önce ekonomik sıkıntıların, çok kısıtlı olan insan haklarına, adalete, eğitime, hukuka, sağlığa ve demokrasiye bile bir tahammülsüzlük var.
“Peki, sen ne düşünüyorsun bu konularda?” diye soracak olursanız
Benim cevabım şudur sevgili dostlar: "Ben burada bu yazılanlara ve ülkemizdeki yaşananlara bakıp bir yurttaş olarak kaygımı ifade ediyorum.
“Yani sadece sizlerle kaygılarımı paylaşıyorum.”
Peki, "Kaygı duymamak elde mi diye soracak olursanız?
kültür, sanatını kendi doğallığı içerisinde yaşatırken, ideolojik yaklaşım veya etkiler, genelde bazı toplumların kendilerini kanıtlayamama durumlarından kaynaklıdır.
matadorun değil.
Ve hâlâ aynı taraftayım.”[2]
Eduardo Galeano’nun, “Bu günlerin şansızlığı delilerin körleri yönetmesidir”; Albert Camus’nün, “İnsanlara boyun eğdirmek isteyenin kulağı sağırdır”; Jean Baudrillard’ın, “Bu muhteşem gereksizlikte bulantı verici özel bir şey var: Hızla çoğalan, aşırı şişen; ama doğuramayan bir dünyanın bulantısı,”[3] notunu düştükleri berbat bir tablo ile burun buruna yaşadığımız bir “sır” değil.
