Şiir

Narçiçekleri taşır Dicle’ye Fırat
Mem u Zin’in gözlerinde tutuşurken aşk.
Aşk ki künyesidir yüreğine kazılan yiğidin
Okunur söylencelerde, dengbejlerin diliyle.

İçinde güneş taşıyan çocuktur Vangölü
Sereserpe uzanan Tamara’nın düşlerine
Bir isyan çığlığında…
Ve ninnidir Geliye Zilan annelerin dilinde
Kaç çocuk yetim büyüdü
Kaç uyku bölündü kan ter içinde.

yavru bir kedi gibi
annemin koynuna saklardım düşlerimi
tırmalarken yoksul sokaklar yüreğimi...

tezek sobasında kaçak tütün kurutur
içine düşlerini sarardı babam
ve nasırlı ellerinde
yorgun bir hayat yaşlanırdı......

sonra saklambaç oynardık
sobelenmezdik hiç
saklandığımız yerde büyürdük usul usul.../Murat Özgöl

Kan nehirleri akıyor üstüme

Düşlerim kan kızılı

Bir zaman makinesine hapsolmuş insanlık

Acının girdabında yolunu kaybederken

Kirli eller geziniyor                                                                            

En mahrem yerlerinde insanlığın

Çocuk çığlıklarında şarap testileri

Kadehler devriliyor kan renginde    

Hiçbir şey yokmuş gibi

Sabah evlerinde çıkıyor

İçi boşaltılmış kurmaca hayatlar

İpe dizilmiş tespihtir gözleri

Kopan ipte darmadağın olan