Şiir

 
İster derviş ol şeyh ol, ister âlim
İster, dilediğince hacca git, gel
İster   keşiş ol manastırlarda kal
Yeter ki bana ilişme be zalim
 
Cennet ile cehennem de senin olsun
Mescidi aksa, mescidi haram da
Zemzem de şarapta, bal denizi de
Huriler, periler yanına dolsun
 
Çalıyorsun, bari yalan söyleme
Ahlak fukarası gurursuz, densiz
Dünyaya, doğaya dokunma yeter
Katil meczup, çağdaşlığı eleme
 
Ben kendi halime bırakılmasam
Çan sesi de kulağıma gelmesin

Alana dengê mine
Dîsa li min holane
Ji kend û newalan de
Qêrîna dilê mine
 
Derde û kule li min
Sitara  min jî nema
Dibe ku ez dimirim
Ka keç û ka lawê min
 
Vê danê  min lêdane
Hovîtîyên sosrete
Xwîn dikişe canê min
Ji kêrên neyarane
 
Ez hesîyam bêbextan
Tirk û Fars û Ereb’an
Zehf  tirsekên û tolin
Êrîş anîn her wextan
 
War û şarin têdane
Axa hemû gelane
Ji kes û sor û zeran
Rengên gulan navdane
 
Ji raperîna mine

Ağız dolusu
Kahkahalarla
Gülemeyeceğim
Her karış toprağında
Kayıp mezarlar bulunan
Etrafı karanlıklarla çevirili
Şu büyük cehennem ülkede ben yaşarken
 
Yüreğimi yakan
Ağıtlara
Gözyaşlarım dökerken
Peşine koştuğum güneş bile
Belki benden daha da hüzünlü
Kürdistan da ki olan katliamlara ağlıyor benle
 
Közü yüreğimde
İsmi de hep dilimde
Her an, her zaman içimde olan
Uçsuz bucaksız toprağıyla kana boğulan Kürdistan
Savaşta, sende öksüz-yetim kalan çocuklara ağlıyorum