şehir şehir gel deniz
can atarlar buluşur
yürek yürek gel deniz
bir dönülmez yoldayız
söz onarmaz haldeyiz
güneş yanar dil yanar
bize bizden gel deniz
dalga dalga gel deniz
meydan meydan gel deniz
güneş yanar dağ yanar
kül olmadan gel deniz
düştü kenar mahalle
kalbim örtü üstüne
kara biter mavide
derin derin gel deniz
muharrem yılmaz
Parlamaya hazırmış sevdam
Sen çakmağı çaktın
Ben yandım
Artık
Yeşil başka yeşil
Sarı başka sarı
Sen
Kar beyazını
Ben
Alev rengini seçtim
Ben yandım
Avuçlarımın içindeymiş gibi
Bana yakın
Ama yıldızlar kadar uzak birini sevdim
Bu mudur aşk?
Hep imkânsızlıkları mı sever,
Ya da imkânsız zamanlarda mı aşk aşk olur
Göze alıp her şeyi peşinden gitsem diyorum
Rezil mi etsem kendimi âleme
Dillere düşsem mi bilemiyorum
Ya da bir kurşunluk ömrüm var
Vurup anlımın orta yerinden
Beni, bendeki seni bitirsem mi bilemiyorum
Bu mudur aşk?
Hep böyle olmazlar mı
Sever ya da olması imkânsız zamanlarda mı aşk aşk olur
tomurcuk tomurcuk gül kokulu filizlerimiz
dal gibi yaprak gibi düşerler toprağa
daha yeni açmış çiçekler gibi
hassas kırılgan narindiler
dolu vurmuş gibi korumasız
daha yeni girmişlerdi siperlere
coşkuyla umutla ikirciksiz
gözleri cephede kulakları varoşlarda
her miting her yürüyüş batramdı.
dalımızdan koparılmış kızlarımız oğullarımız
yangın gibi kül eder düştüğü yeri
kimimiz dayanır kimimiz dayanamaz
sabır taşı gibi çatlarız
tomurcuk tomurcuk gül kokulu filizlerimiz
dal gibi yaprak gibi düşerler toprağa
daha yeni açmış çiçekler gibi
hassas kırılgan narindiler
dolu vurmuş gibi korumasız
daha yeni girmişlerdi siperlere
coşkuyla umutla ikirciksiz
gözleri cephede kulakları varoşlarda
her miting her yürüyüş batramdı.
dalımızdan koparılmış kızlarımız oğullarımız
yangın gibi kül eder düştüğü yeri
kimimiz dayanır kimimiz dayanamaz
sabır taşı gibi çatlarız
sen en parlak yıldızımdın
binlerce yıllık uzaklıktan sana bakardım
denizlerin masmavi,ırmakların duruydu
yıkanmaya arınmaya geldim!
sen yoksun.
gözlerimi kamaştıran yıldızım
ta uzaklardan hayran olduğum
saman yolunda hayalini kurduğum
binlerce meteorla çarpıştım,
yara bere içinde geldim
sen yoksun.
karları delip açan çiçeklerini gördüm
fırtınalara direnen dağ ardıçlarını
kayaları oyan hırçın ırmaklarını
vadiler yaratan coşkun derelerini gördüm.
biryanın çiçek açmış bahar
toplayıp bütün cesaretimi
bir sabah çıkıp gelmiştim kapına
ve sen dön dedin ya geriye
işte o gün kendimi
şehrin caddelerinde buldum
önce dolaştım uzun uzun
sonra gidip Kordonda durdum
bir sigara yaktım
derinden bu şehri denizi ve martıları
icime doldurdum
bıcak sırtıydı zaten
zavallı yüregim
sen bahanem oldun
ben de kendimi vurdum
Ne Habil ol
Ne de Kabil
Bırak ilkelliği
Kibirlenip gururlanma...
Sakın cana kıyma yeter
“Yaşam büyük bir nimettir”
Bedenlerde can var oldukça
Tanrı muhtaç değil kana! Öyle sığınma kurbana
Öküz, inek
Koç, koyunu
Manda, dev
Tekeyi boğazlama
O canların günahları ne? Hele söyle
Etle karın doyurup ibadet yapılmaz
Kurtarıcı Mesih, Hz Nuh Nebi’de kurban yemediler
sokulsan çok şeyler paylaşacaktım
başımı omzuna öylece koyup
orada dakikalarca ağlayacaktım...
bir gece kendimi içkiye verip
suçunu aldığım şaraba atıp
saatlerce seninle sevişip
ruhumu aldatacaktım...
Bir rüzgârdır
Kasıp kavura
Gülleri dalından ayıran
Ocakları söndürüp
Külleri savuran
Her yeri diyarı cehenneme çeviren
Bir rüzgârdır
Lodoslama essen
Çevreyi yakan, yıkan
Henüz umutların
Tükenmediği anlar
Davranışları bozuk
Bir deyyusun hâli sınır ötesi
Sınır berisi, insanların içini karartı
