tarihten geliriz yükümüz ağır
geleceğe taşırız insanlık özünü
pürüzsüz yüzlerde masum gözlerde
dünyamızı gösterdik cümle aleme
yüzümüzün akıyla geldik bu güne
zulümün kahrını gömdüğümüz düne
emeğimiz kanıttır yaptıklarımıza
hayatın güzelliklerini biz işledik ellerimizle
ellerimizle ördük giydiklerimizi
ellerimizle süsledik düğün halaylarını
özümüzden gelir yaptıklarımız
hayatı yeniden üretiriz emeğimizle
Analar
Senin hoyrat ellerinde,
Gelincikler gibi solan.
Kuşlar diyorum kuşlar,
Kendini yeyip, tüyünü tükürdüğün.
Göğsüme sakladım birini,
Yanılıp dalına konmasın.
Derken, kör kuyulardillendi;
-Ne duydularsa yanıldılar,
Ey, kör kuyular..
Yarı aç yarı çıplak,
Çocuklar üşümesin…
Her yer ayaz her yer kar!
Yiğitler diyardır,
Deprem görmüş olan Van.
Yüreklerde dert,
Yüzlerde nice hüzün var;
Konteynerler şahittir,
Devlet ferman yollamış…
Teller sökülmüş, cereyan yok,
Lambalar yanmıyor her yer zifir karanlık.
Tutuştu öksede akıtılan kan
Kanlı yıldızları öfke ürküttü
Yüreklerde kuyulanan uğultu
Taşırdı bardakta son damla sütü
İhanet süzüldü oturumlarda
Yalama kalemler kör yorumlarda
Çığlıklar, kuyusuz uçurumlarda
Yırtıyor kapısız her tereddütü
İnsanın yazgısı kitli pimlere
Yarasa telâşı sinmiş timlere
İşkenceler akar dar resimlere
Bu borsada eller vicdan öğüttü
Minnet pazarında panik ezildi
Biraz şehlaydı
Yakışıyordu ama
İncecik yüzüne firuze gözleri
Çok yakışıyordu
Bir kente bakardım
Bir onun gözlerine
Kent mavileşirdi
Ben uçardım
Akdeniz rüzgârları vururdu yüzüme
Hazin bir ezgiydi
İnce dudaklarında sevda
Çağırırdı
Usulca konardım dallarına
Kanatlarımda mavisi çoğalırdı gözlerinin
Manisa.
Usulca bir rüzgâr essin
Bedeninden
Ellerime
Kokun dağılsın
Arasına
Ben soludukça
Zerrecikleri içime dolsun
İki dudak kıvrımlarından
Bal tadından nağmeler aksın
Sevda yüklü yüreğimin tama orta yerine
Zeytin karası gözlerinden
İçime
Işıklar saçılsın
Kirpiklerin değerken sineme
Yanağından güller derleyip öpeyim
Hep közünle, ateşinle harlanarak yanayım
atıver karamsarlığı yüreğinden
yuvarla gitsin derinlere
umudu besle gülüşün gibi
hayat zor,yaşamak güzel.
bunca zaman sevda yolunda
dolambaçlı yollardan geldik bu güne
marifet yeniden üretebilmek te
umudu yeniden üretmek güzel.
yaşam mücadelesinde yara aldıysan
saracaksın yaralarını yeniden
düşe kalka geldik bu güne
geleceği kendi ellerinle yaratmak güzel.
dilimde, ezgisi çıplak şarkılar.
Son kuşlar da göç etti, mevsimler senden yana
hangi buluta sarılsam, yağmur olur düşersin;
gökyüzü artık dar gelir bana.
Ayaklanmış öfkeyim, sevdamın doruğunda
dokunsam gülüşüne, sesin patlar tenimde.
Gizli bir yas gibi büyüyorsun içimde;
ölümsüzlük olmalı, seni yaşamak sende
Savrulurken yoksul kuşlar,göçmen düşlere
kapatıyorum sana bakan, penceresini ömrümün..
"Gitme ! Kal !" diyebilmek, bin deli yürek ister
son perdesi de çekiliyor, figüran olduğum sahnenin.
kapatmayın üzerimi
çekin ölümlerinizi üzerimden
siz öldünüz ben yaşıyorum
ispat gerekmez
buradayım işte
dünyanın gözü önünde
görmek isteyen görür beni.
siz ey ihtişamlı cellatlarım
mazlumlara korku salan
bir emirle can alan
yıkımlar yaratan
siz öldünüz ben yaşıyorum.
kurşuna dizdiğiniz hayatımı dondurdum
bir kız çocuğuyum ben
munzur suyunda yüzerim
dağlarında gezerim
karlarında,yağmurunda yağarım
rüzgarında eserim
güneşinde şavkırım
