Biri halk denizinde kabaran yüce dalga,
Biri halk ormanında en gür ve en yeşil dal,
İkisi de yazında birer silinmez damga,
Biri Nazım Hikmet’tir, birisi Orhan Kemal!
Biri duyan yüreğim, biri gören gözümdür,
Biri şiir ırmağım, biri anlatı dağım,
Biri atar damarım, biri çelik sözümdür,
Nazım Hikmet kavgamdır, Orhan Kemal şafağım!
Biri kızıl öfkemdir, birisi haykırışım,
Birisi tezenedir, biri halk sazında tel,
Biri yayla çiçeğim, biri kilim nakışım,
Nazım Hikmet akan sel, Orhan Kemal esen yel!
Biri yanan güneşim, birisi dolunayım,
Biri gönlümüzde kor, biri sacda ekmeğim,
Biri yürek fırtınam, biri düğün halayım,
Nazım Hikmet yıldırım, Orhan Kemal şimşeğim!
Süzdüler özgürlüğü kelepçeden, zincirden,
Zindanlardan saçtılar ışığını sanatın,
Umuduydular halkın duyan, düşünen, gören,
Nazım Hikmet elmastır, Orhan Kemal’se altın!
Rüzgâroğlu estirir sevgiyi iki dosta
İki-üç haziranda duygular köpük köpük,
Halkın iki âşığı buluştu tek makasta,
Nazım Hikmet barıştır, Orhan Kemal Özgürlük!
Ali Ziya Çamur
