Gel kal bende kal bu gece, ben heder olmadan
Tutam elinden, tutam elinden
Sevdam...
Hayın karanlığı yara yara
Çıkalım arşa
Seninle
Gece çökerken ömrümün üstüne
Elimde kalsın ellerin
Efkâr sararsa da dört bir yanımı
Gözlerim yollarda
Seni beklerim
Kızıl şafakta
Bir ömürlük emekle ördüm
Bu kavgayı, bu sevdayı, gel bana gel bu gece
Karşımızda aç köpekler gibi havlayan o vahşi sermaye
Bir avuç puştla sarmışlar dört bir yanımızı
Satmak istiyorlar alın terimizi
Bölmek istiyorlar şu saf, şu masum sevgimizi
Çünkü korkuyorlar bizim aşkımızdan
Bizim direncimizden
Ama nafile...
Bilsinler:
Bu kavga bizim, bu yürek bizim
Koyvermeyiz ellerimizi
Kirletemezler
Bizdeki bu ateşi
Hadi tut elimden
Bırakma sakın
Vakit bu vakit, gel kuralım yeniden dünyamızı
Çatlamış toprak gibi suskunken sesimiz
Bu gece ve tüm gecelerde
Duyulsun
Zoru aşan nefesimiz
Korku dağları aşmış çoktan
Biz de dağları aşarız
Zindanları yıkarız
Gözyaşlarımızı silip kora basarız
Koşarız halklara
Halkları kardeş
Devrimi borç
Emeği
Aşkı kutsal biliriz
Durmadan büyür içimizde
Boy veren umutlarımız
Bir yanda karanlık, bir yanda zulüm
Dinmesin bu türkü
Susmasın bu lisan
Desin ki: "İnsan insana kul olmasın"
Bırakalım aksın nehirler bildiği yoldan
Vazgeçmeyelim biz bu kutsal davadan
Bak, kızıl şafak söküyor, ta derinden çok derinden
Yarını kurmaya yeter zindanları yıkacak bu ellerimiz, sevdamız
Mehmet Çobanoğlu
05.11.2026
Gürpınar
