yasam

EDEBİYAT DÜNYASINDA
DERİN ÜZÜNTÜ

Işıklar içinde uyusun; şiir ve edebiyatseverlerin başı sağ olsun. Ahmet Telli, bıraktığı o eşsiz dizelerle her zaman aramızda yaşamaya devam edecek.

Edebiyat dünyası için gerçekten çok değerli bir ismi kaybetmenin derin üzüntüsünü yaşıyoruz. Ahmet Telli, sadece yazdığı şiirlerle değil, o şiirlerin temsil ettiği direnç, sevda ve insan onuru gibi değerlerle Türk Edebiyatında aydın ve devrimci bir şairdi. Ölümsüz şairi saygıyla anıyorum.

​Başımı dik tuttum, asla eğmedim
Diz çöküp onlara "aman" demedim
Zalimlere de hiç ödün vermedim
Dost, gel konuşalım biz adaleti

​Düzenin dengesi hepten bozuldu
Zalimler tahtını kurup oturdu
Yoksulun hakkını çalıp götürdü
Dost, gel konuşalım biz adaleti

​Eğri baskın geldi, düzü horladı
Karanlık gecede zulüm zorladı
Palavra atan da her gün gürledi
Dost, gel konuşalım biz adaleti

Bakışlarınla yırtılan
Upuzun zifiri gecelerde,
Bir halk türküsü gibi
Düşüyorsun aklıma sen.

Ellerin değmese de ellerime,
Sözlerin içimde filizleniyor.
Sen gülünce
Dağlara bahar iniyor.

Bir karakış sabahında
Kavgaya, sevdaya, umuda
Çağırıyorsun beni.

Gözlerinde devrim taşıyan,
Korku nedir bilmeyen kadın;
Bakışınla sarsılır
Saraylar, tahtlar.

Seninle yeşerir
Kuruyan topraklar,
Seninle değişir
Bütün kara bahtlar.

Yüküm ağır, gücüm bitti
Dertler beni heder etti
Bir ümide sarılmıştım
O da göçtü, o da gitti

Gönlüm yorgun, dilim suskun
Günler, güneş bana küskün
Yıllar oldu hep ezginim
Sakın deme "gelmiyorsun"

Felek neden böyle kalleş ?
Doğmaz oldu, bana güneş
Gözlerime yaşlar doldu
Kar yağıyor yanmaz ateş

Diken batı kara göze
Hüzün düştü her bir söze
Bahar bana hazan oldu
Yenik düştüm soğuk güze

Vadileri geçemedim
Şu yolları seçemedim
Dağlar yüksek, etraf karlı
Bu nedenle gelemedim