Ne kadar yanarsa yansın, ciğeri, yüreği, ipeksi teni,
Küllerinden ses veren bir köz gibidir o.
Toprağa düşen her damla kanı
Binlerce kez çoğalan
Ölümsüzlüğün
Öteki adıdır
Kocaman çölde, bir ormana dönüşen .
Bastırılmayan, bitmeyen sessiz çığlığıyla,
Sömürenler düzeninde
Kaygı taşıyan
Kadındır
O.
Her darbede, her kavgada
Daha da güçlenir o;
Ama rüzgâr, ama boran onunla hep yön değiştirir.
Sessizliği sanılır bir suskunluktur.
Oysa, o dağların
İçten içe yürüyüşüdür.
Her inen darbede
Çeliğe su veren ateş olur;
Her gece
Gizli bir kapı açar sabaha
Çünkü o anne,
Çünkü o bacı,
Çünkü eştir o.
Eksilmez o, hep çoğalır
Ataerkil düzene karşı
Zaferdir
O.
Kırbaçlanan umutlarıyla bir ülkenin
Koytu barikatlarında,
Bir direncin
Korkusuz militanıdır
O.
Toprak ana iyi bilir, ona ait her bir gerçeği
Ve doğaya emsal
Her kadını
Bir tohum gibi çatlar karanlıkta o,
Yeniden sürer göğe yüzünü.
Bir tarlada ter,
Bir atölyede sabır,
Bir evde görünmeyen emek,
Bir çocuğun gözünde yarındır o.
Kışın ortasında saklanan bahar,
Zincire değen
İlk kıvılcım,
Yıkıntılar arasında
Kurulan
Görünmez bir köprüdür o.
Kadının " 8 Mart Dünya Emekçi Kadınlar Günü" var;
Bu kutsal gün;
Emekçi dünya kadınlarının
Kapitalist,
Yayılmacı ataerkil toplumda
Egemenlere,
Sömürenlere karşı
Verdikleri bir hak arama günüdür.
Yani isyan günü,
Yani zafer günü.
Tabi her biri bir umut, her bir sevda,
Her biri bir dünya olan;
Her biri ya aşçı ya hizmetçi,
Ya da ütücü.
Her biri can,
Her biri canan,
Her biri çiçek,
Her biri gerçek,
Birer cennet...
Her biri Filistinli,
Cezayirli,
Tunuslu,
Kürdistanlı,
Türkiyeli kadın;
Kadın...
Hepsi kocaman yürekli,
Her biri doğa gibi verimli,
Doğa gibi doğurgan, doğa gibi değerli.
Ey!
Kadın...
Ucuz iş gücüne "hayır" diyen kadın!
Gün gelecek, bu ezen düzen yıkılacak bir gün.
Mehmet Çobanoğlu
25.02.2026
İstanbul
