“Gerçek keşif” der Marcel Proust, “yeni bir gözle bakmakla ilgilidir.”
Evet, çok doğru; körün fili tarifi gibi, kim neresini yakalarsa orasından tanımlanan darbe girişimi ve sonrasını kavramak için de yolumuzu aydınlatır bu saptama.
Böylesi durumlarda, öne çıka(rtıla)n görüntülere aldırmadan hakikâte “yeni bir gözle bakmak” gerekiyor.
* * * * *
Öncelikle, kim demişti “Darbe olmaz” diye!
Bunların tavrı inançları, toplumsal, siyasal anlayışları bakımından hiç şaşırtıcı değil.
Peki, ama demokrat, sosyal demokrat geçinenlere ne demeli? Ozanın türküde dillendirdiği gibi "bizden geçinenlere" ne demeli?
Bakın onlar, uluslararası ilişkilerde tüm itibarı sıfırlanmış AKP'ye yeniden itibar kazandırmak, koltuk değneği olmak, başkanlık sisteminin fiilen gerçek-leştirilmesine yardımcı olmak, onaylamak, bayrak sallamak, şapka takıp, hamidiye pet şişelerinden su içmek dışında neler yaptılar, ne(ler)ye ve kim(ler)e hizmet ettiler?
“Hafif acılar konuşabilir; ama derin acılar dilsizdir. ”
Bir insan ne zaman ölür? Şüphesiz, onu hatırlayan son insan öldüğünde! Ve sizi en son hatırlayacak insanın ölmesine daha çok var…
insan yüzü sıcaktır / soğuktu bunlarınki
elleri el değildi / eli andırıyordu
gözleri göz gibiydi / bakışsızdılar
göğse benzer / bir kafesti taşıdıkları
içinde yürek yoktu / çirkindiler
korkaktılar / yarınsızdılar"
H.H. Korkmazgil
Bir varmış, bir yokmuşlarımız,
Yaşamış, yaşamamışlarımız,
Kızlarımız, kadınlarımız,
Hayatı ucuz, ölümü beleş canlarımız,
Hunharca öldürülen çatal yüreklilerimiz,
Ol gün geldiğinde,
Büyü bozulacak,
Ölü dirilecek,
Diri kuşanacak,
Ol divanda tarih yeniden yazılacak,
Yaşlımız,
Gencimiz,
Gülümüz,
Çiçeğimiz,
İlahlara sunulan körpe beyinlerimiz,
Çürüyen, acıyan yanımız,
Tatmamış,
Duymamış,
Görmemiş,
Koklayıp sevmemiş her azamız,
ABARTILI BEKLENTİ(LER) AYMAZLIĞI
II. AYRIM:
SYRIZA (FELAKETİ) NEDİR?
II.1) SYRIZA=REEL-POLİTİKER PRAGMATİZM
II.2) UNUTULAN “VAAT”LER
III. AYRIM:
YUNANİSTAN’IN DURUMU
III.1) BORÇ(LAR) MESELESİNİN ASLI ASTARI
III.2) EKONOMİK “HÂL”
IV. AYRIM:
PAZARLIK(LAR), TAVİZ(LER), TSÍPRAS
IV.1) SEÇİMLERDEN REFERANDUM MANEVRASINA!
IV.2) BÖLÜNME VE SOL MUHALEFET
IV.3) TROYKA İLE PAZARLIK(LAR)
gözler görmez olur.”[1]
Halkımızla birlikte onları yüreğimizde yaşatmaya devam edeceğiz. Onlara Allah’tan rahmet dilemekten başka ne yazık ki elimizden bir şey gelmiyor” diyor.
Melle Bahtiyar önce amcamı sandalyeye buyur ediyor, sonra da amcamın yanında boş duran bir sandalyeye oturuyor. Melle Bahtiyar’ı görmeye gelen yakın akrabalar çadırın etrafında öbek öbek toplanıyorlar. Melle Bahtiyar gözlerini köyün karşı yakasında duran manzaraya dikerek:
Melle Bahtiyar’ı önden yürüterek Necmettin abinin gençlik yıllarına tanıklık eden bu küçük odanın kapısından içeriye giriyoruz. Eşikten adım atar atmaz eskiden kalma binlerce hüzünlü anı üstüme çullanıyor. Tabanı basık bu odanın ortasında durarak Melle Bahtiyar’a, “Kek Bahtiyar Necmettin abinin gençlik yılları bu odanın içinde geçti. Ana-baba, bacı-kardeş bütün aile bu odanın içinde oturarak sofraya bağdaş kurdular. Necmettin abinin avukat olacağı günün umudu ve hayali bu duvarlar arasında yoğruldu. Bütün dua ve temenniler bu odadan Allah’a ulaştırıldı.
Bense böyle bir şeyin olmadığını, ‘üçüncü sınıf patateslere’ benzediğimizi,
hayatın böyle olduğunu söylerdim. Kimse bize işçi olduğumuzu,
bir takım haklara sahip olduğumuzu öğretmiyor.”
(Peru’da bir işportacı kadın)
Geriye bakınca, kopuş noktasını tam olarak saptayabilmek kolay değil. Önce, elimizde “sınıf pusulası” vardı. Hemen herşeyi açıklayacak bir çıkış noktası olarak kullandığımız…
