Üç adım ötedeydi
Kaç gün
Kaç yıl geçtim bilir misin
İçim titriyordu
Hayalleri arayan
Bir Sokağın başında durdum
Sonu gözüken
Kaldırım taşlarının yerini düz asfalt yol almıştı
Kapıların yüzü birbirine dönüktü
Ama İnsanların değil
Bütün Renkler değişmişti
Oysa en son aklımda kalan renk yeşildi
Yeşildi, yeşil
Ta ötelerden, gelen bir sesle irkildim
Kırk üç yıl öncesi
Düşmüş bir rüzgârın önüne
Sürükleniyorduk
Hiçbir iz bırakmadan peşimizden
mosmor Mor'u Maviye sarıyordum
Ayhan KAVAK
Yüzüne susardı aynalar
Susardı sevginin göğü sözüne
Acı kaldırımlarında yürüyen zamandı sadece
Gözleri uykusuzluk tırmalarken
Kapılar üşür
Mevsimler sararır
Ömür bükülür
Kalbim alev alev çarparken sana
Ben hala hep o günlerin durağında
Cumartesilerde beklerim seni
DUVAR YAZISI EDEBİYAT KAYINTISI
XVI
Maya Kültür Sanat Kolektifinin bir imecesi olarak hazırlanan MayaDergi, ikinci sayısıyla okuyucularıyla buluştu.
MayaDergi #2 “Günümüzde işçi sınıfı sanatı-edebiyatı var mı?” başlıklı dosya konusu ile post-modern yoz edebiyata karşı; Marksizm, sınıf ve sanat bağlamında bir tartışma açıyor. Günümüzde sınıfların var olmadığını, dolayısıyla bir sınıf edebiyatından söz edilemeyeceğini savunan düzen aktörlerine karşı MayaDergi, devrimci gerçekçi bir tavrı sahiplenerek yeni ve sömürüsüz bir geleceğin nüvelerini taşıyor.
İslam’da dahil Hıristiyan ve Yahudi din kültürüne sahip toplumlarda da bu iğrençlikler yaşanıyordu. Batılı toplumlar çağdaş modern kültürü kabul edip, anayasalarını bu mantık üzerine şekillendirdikten sonra, dinsel her uygulamayı yasakladılar. Eğitim ve insan ilişkilerini çağdaşlığa göre uygulamaları neticesinde, dine inanan ya da inanmayan kişiler içerisinde, istisnalar dışında, söz konusu ahlaksızlığa kolayca kimse cesaret edememekte.
adaleti bozuk düzene,
sessiz bir küfürdür.
Gülümseyin.”[1]
“Kendime öğüt”de, “uslanma hiç, hep deli kal/ büyüme sakın, çocuk kal,” derdi.
“Bi bok bilmiyorsun. İşin kötüsü, bi bok bilmediğini de bilmiyorsun” diyen doğruluk, çalışkanlık ve vazgeçmeme simgesi; erdem timsali üstat mizahçıydı.[2]
“Böyle Gelmiş Böyle Gitmez” diyen ‘Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamaz’ın, ‘Zübük’ün müellifiydi.
DUVAR YAZISI EDEBİYAT KAYINTISI
XV
Başta kendi halkları olmak üzere çevrelerini koruyacak yapıda olmaları, emperyalist saldırganları ciddi anlamda korkutup frenliyor. Bu devletler yeniden 21. yüzyıl gerçekliğine göre, insani enternasyonal blok şekline dönüştürülürse ezilenler, horlananlar için yeniden önemli bir umut olacaktır. Çünkü şimdiye kadar dünyanın en demokrat ülkeleri olarak bilinen Avrupa, hiçbir halkı ve toplumu net olarak insani haklarına kavuşturmadığı gibi, bilinçli olarak sürekli sürüncemede bıraktı. Halk deyimiyle bu bir Çin işkencesidir.
