Giderek Eksiliyoruz: Füruzan, Mario Levi…[*]
ve başkalarının
yalnızlığına karşı yazar.”[1]
Yazmak, yaşam serüveninin tarihe tanıklığı, taraflığıdır; hem de “Kalemi yonttum. Yonttuktan sonra tuttum öptüm. Yazmazsam deli olacaktım,”[2] satırlarındaki tutkuyla ve “Edebi eserler, insanı yeni ve mesut, başka iyi ve güzel bir dünyaya götürmeye yardım etmiyorlarsa neye yarar?” sorusuyla Sait Faik Abasıyanık’ın…
Kuşkuya yer yok: Yazmak yaşamak, hesaplaşmaktır yaşananlarla, yaşatılanlarla…
![“İnsan kendi yalnızlığına ve başkalarının yalnızlığına karşı yazar.”[1] beslemesine abone olun.](https://edebiyatbahcesi.net/misc/feed.png){kind=small}