Kağızman'ın nar güzeli
Hele eylen de konuşak
Kız ne güzel bir şalın var
Bağlamışsın mor bir kuşak
Sen dağların maralısın
Kız biraz dur, bekle beni
Çaresizim, ben yalnızım
Çok mutluyum buldum seni
Çiçeklerden güzelsin sen
Güneş düşmüş bal yüzüne
Zambak, leylak, gül özenir
O sımsıcak gülüşüne
Kağızman'ın esmer kızı
Hangi Köyün ceylanisin
Şirin gibi, Aslı gibi
Zinê kadar çok güzelsin
Sevgiden, mertlikten bihaber olan
Yalan dostluklardan bıktım, usandım
İnsanı tuzağa düşüren felek
Dünyada bir nebze tat alamadım
Seyyah olup çok diyarlar gezdim
Bozuk düzeninde ben gülemedim
Sırrımı verecek canlar aradım
Kim dost, kim muhannet hiç bilemedim
Aymazlığa düştüm! Güvendim ele
El bana dert oldu bitirdi beni
Güvendiğim yağmur bana yel oldu
Kuru yaprak gibi savurdu beni
Küllenmeyen yanan yürek zamana
Gönül de vefasıza bel bağlamazmış
Kavuşmaya gelsen ben yaralıya
Dağlara kar yağar, yol aşılmazmış
Delirip hançerleme! Gönül sevindir
Sen sonra yıkılır, hep ah edersin
Sanma ölen döner, gitti mi gelmez
Ateşe dolanır erir gidersin
Heceler diline doldu taşıyor
Garibin günahı, gözyaşın olmuş
Gözün kör olmasın, gör sevni
Eğilip bükülme dert seni bulmuş
Dengên berxan, karan te tê
Kêfa min ji bi te re tê
Şaxên gulên te nazikin
Bêhna keçan ji gulan tê
Ax welato tu şêrîn î
Hasreta me xerîban î
Me gelan re pir hêja yî
Kelecana tev dilan î
Tu wek bûkan her tim şengî
Tu pir xweşî pir çelengî
Tu wek dema havînê yê
Bi cûrbecûr nav û dengî
Ez dixwazim min bibînî
Ez gavanim, tu şevînî
Welatê min tu bihuştî
Tu jiyanî, tu evînî
Her kuncên te wek xemilan e
Hemû cîhan te heyran e
Tu xweşik î, welatê min
Her xortên te wek şêran e
Yüreğimiz çeliktendir…
Kul hakkını yedirmeyiz,
Yenilmeyiz, güç bizdendir…
Yoldaş olduk can canayız,
Biz bizden hiç usanmayız…
Sen köylüsün, ben de işçi,
Kavgamızda yan yanayız…
Henüz yolun başındayız,
Davamızdan yorulmayız…
Vatan bizim, toprak bizim,
Biz harama el sürmeyiz…
Şırnak, Tokat, Tatvan, Bolu,
Dağlarımız yarpuz dolu…
Hakkımızı yedirmeyiz,
Yeter bize Anadolu…
Şu devrimin sabahından,
Anadolu dağlarından…
Nefes nefes gül kokuyor,
Bu ne hâldir susuz kaldım
Kötü günler buldu beni
Boynu bükük üzgün kaldım
Ben heybeme dert doldurdum
Sürgünün oldum gidiyorum
Bir diyardan bir diyara
Savrulup gidiyorum
Yıllar oldu yorgunum ben
Yaşam yükü ağır bana
Umutlarımı parça parça
Düzen olmuş düşman bana
Şu yüreğim asla şaşmaz
Aydınlıktır, yolum benim
Zora karşın isyandayım
Tüm vicdanım rahat benim
Kurda kuşa yem olmam ben
Yola çıktım geliyorum
Yüreğimi yol eyledim
Yorulsam da yürüyorum
Çarkı bozuk felek ne ettin bana?
Açtığın yaramda kan durmak bilmez
Birçok kahır, çille çektirdin bana
Bu mazlumiyeti çekmeyen bilmez
Şereften bihaber sardın dünyamı
Her günümü bana zindan eyledin
Sana mihnet etmem bir nebze bile
Soysuz bende çok şey viran eyledin
Kaderim böyleleymiş! Diyemem ben
Bitecek bendeki tüm bu yaralar
Çaresiz değilim yenilmem sana
Süzülüp geliyor, kızıl yarınlar
Bazen durmak bilmeyen bir tebessüm
Bazen haddinden fazla ağlamak
Etrafındaki sıradağlar
Yamaçlarındaki yeşil bağlarınla bendesin
Toprağında doğduğum
Her mevsim
Bahar kokan
Kağızman
Bazen burnumdan tüten özlem
Bazen bitmeyen bir ömürsün
Bazende okunan güzel bir şiir, bazen türküsün bende
Derin ve sessiz akan Aras nehriyle dalları
sırılsıklam ıslanan
Gül dalına konan
Hep içten ve hep güzel
Terennüm eden
Bülbüllerin haykırış, bülbüllerin ötüşüsün
Göğü gri bulutlar sarmış, sağanak gibi yağıyor yağmur
Yaz aylarındaki neşenin yerini, hüzün almış
Eylül vurur bağlara, eylül vurur güllere
Sararan narin yapraklara
Eylül dokunuşları acıdır
Eylül savruluştur
Hazandır
Ayrılıktır
Izdıraptır
Eylül'de sevdalar buruktur
Eylül’de dökülen her yaprak
Ölür
Ölen her yaprak
Bir candır
Hiç cana kıyılır mı?
Eylül seven yüreklere telaştır, delice esiyor rüzgârı
Eylül hoyrat bir sızıdır
Bu nedenle ben eylülleri hiç sevmem
